29Φεβρουαρίου

29 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

Με το φίλο μου το Βάκη προχτές Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου 2016 πήγαμε για καφέ σε μια καφετέρια της οδού Λήδρας στη Λευκωσία. Κάθισα και ο Βάκης πήγε στον πάγκο εξυπηρέτησης για να φέρει καφέδες. Καθώς ερχόταν με το δίσκο στο χέρι σκόνταψε και έχυσε τον ένα καφέ στα ρούχα του και πιτσίλισε τα παπούτσια μιας κυρίας που καθόταν στο διπλανό τραπεζάκι. Άφησε το δίσκο στο τραπεζάκι, απολογήθηκε στην κυρία και επέστρεψε με άλλο  καφέ κερασμένο από την καφετέρια. Κάθισε ολοκόκκινος απ’  αυτό που έπαθε, ήπιε μια γουλιά και μου λέει:

-          Το περίμενα ότι κάτι θα πάθαινα σήμερα!

-          Γιατί, είδες κανένα κακό όνειρο;

-          Όχι δεν είδα όνειρο!

-          Τότε;

-          Σήμερα ο μήνας έχει 29 και βρισκόμαστε σε έτος δίσεκτο!

-          Καλά είσαι σοβαρός; Πιστεύεις σε δεισιδαιμονίες και προλήψεις;

-          Τί να σου πω; Δεν βλέπεις που έχυσα τον καφέ;

-          Δίσεκτο έτος είναι αυτό που έχει 366 μέρες αντί 365 και ο Κουτσοφλέβαρος αντί 28 έχει 29 μέρες. Οι Ρωμαίοι διαπίστωσαν ότι η ετήσια περιφορά της γης γύρω από τον ήλιο δε διαρκεί ακριβώς 365 μέρες αλλά 365 μέρες, 6 ώρες, 9 λεπτά και 9 δευτερόλεπτα. Ο Ιούλιος Καίσαρ πρόσθεσε  στο Φλεβάρη κάθε τέσσερα χρόνια μια μέρα για να μη χανόμαστε!

-          Καλά οι προλήψεις πού κολλάνε;

-          Οι προλήψεις προέρχονται από τους Ρωμαίους που πίστευαν ότι το Φεβρουάριο ο Άδης περνά μερικές μέρες στον πάνω κόσμο και ότι το μήνα αυτό, ειδικά στα δίσεκτα έτη, συμβαίνουν πολλά δεινά στους ανθρώπους. Γι αυτό κατά τα δίσεκτα έτη οι Ρωμαίοι δεν φύτευαν αμπέλια, δεν θεμελίωναν νέα κτίσματα, δεν τελούσαν γάμους κλπ.

-          Πάντως εγώ πιστεύω λιγάκι στην κακοτυχία κατά τα δίσεκτα έτη!

-          Τότε γιατί στα δίσεκτα χρόνια γίνονται οι Ολυμπιακοί Αγώνες;

-          Ξέρω κι εγώ; Το δίσεκτος από πού προέρχεται;

-          Από το λατινικό bis sectus που σημαίνει δυο φορές η έκτη. Η ημέρα που προστέθηκε κάθε τέσσερα χρόνια στο ρωμαϊκό ημερολόγιο ακολουθούσε την έκτη ημέρα προ των καλενδών του Μαρτίου και θεωρήθηκε ότι υπάρχουν δύο έκτες μέρες. Για τον «κακό» Φλεβάρη υπάρχει και η ρήση: «Όξω Κουτσοφλέβαρε, νά ΄ρθει ο Μάρτης με χαρά και με λουλούδια».

Κ.Α.Χ.

2.3.2016

Η πένα του δικαστή

Η ΠΕΝΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ

Χτες το μεσημέρι επισκέφτηκα τη θεία Νίκη και το θείο Κόκο στο διαμέρισμά τους στον όγδοο όροφο πολυκατοικίας στη Λευκωσία στην περιοχή «Χίλτον». Ο θείος Κόκος καθόταν στο γραφείο του και έγραφε με την πένα του με όμορφα καλλιγραφικά γράμματα. Κάθισα δίπλα του και μου διάβασε ένα απόσπασμα. Το απόλαυσα όχι μόνο ως κείμενο και περιεχόμενο αλλά και ως ύφος ανάγνωσης. Ο θείος Κόκος γράφει βάζοντας στο χαρτί τις αναμνήσεις του από τη ζωή στο χωριό του από τις πόλεις της Κύπρου όπου έζησε και εργάστηκε αργότερα. Γράφει περιγράφοντας τα γεγονότα με γλαφυρό τρόπο αλλά και παραστατικότητα.

Η κουβέντα το έφερε στα παλιά δικαστήρια στο κέντρο της Λευκωσίας, του κατεχόμενου σήμερα μέρους της. Ο θείος Κόκος μου ανέφερε πως όταν ήταν μαθητής στο Γυμνάσιο Λάρνακας, όποτε είχε την ευκαιρία ερχόταν με κάποιους συμμαθητές του στη Λευκωσία και πήγαινε στα δικαστήρια. Εκεί παρακολουθούσαν δίκες λες και ήταν  θεατρικές παραστάσεις …

Θυμήθηκε μια δίκη και καταδίκη σε θάνατο, το Φεβρουάριο του 1942. Δικαζόταν κάποιος Φουρής από το χωριό Τρούλοι γιατί σκότωσε στο καφενείο του χωριού τον κουμπάρο του για λόγους τιμής. Μου είπε χαρακτηριστικά ο θείος Κόκος:

-          Ο δικαστής καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε θάνατο διά απαγχονισμού, υπέγραψε την καταδίκη και έσπασε την πένα του. Η ποινή εκτελέστηκε σε ένα μήνα περίπου στο κάστρο της Λάρνακας όπου στήθηκε αγχόνη για το σκοπό αυτό.

-          Έσπασε την πένα του;

-          Ναι, έτσι έκαναν οι Άγγλοι δικαστές μετά από κάθε καταδίκη σε θάνατο!

Τώρα πια έχει καταργηθεί η θανατική ποινή τόσο στην Αγγλία όσο και στην Κύπρο και δεν υπάρχει σπάσιμο της πένας. Τότε έγραφαν με πένα, πενάκι και μελάνι και μετά τη θανατική καταδίκη έσπαγαν το πενάκι, τη μύτη δηλαδή της πένας τους.

Το σπάσιμο της πένας ήταν μια συμβολική πράξη. Έσπαγαν την πένα τους με την ευχή αυτή η πένα που υπέγραψε για την αφαίρεση της ζωής ενός ανθρώπου να μην έχει ξανά την ευκαιρία για μια τέτοια υπογραφή. Η θανατική καταδίκη τότε που ίσχυε εθεωρείτο ως μια εξαιρετικά αντικοινωνική ενέργεια που εφαρμοζόταν σε περιπτώσεις όπου καμιά άλλη θεραπεία για εγκληματική πράξη δεν θα μπορούσε να κριθεί ικανοποιητική.

Υπάρχει μια εβραϊκή ρήση που λέγει ότι το δικαστήριο που καταδικάζει κάποιον σε θάνατο έχει βάψει τα χέρια του για εβδομήντα χρόνια. Η θανατική ποινή εθεωρείτο πολύ θλιβερή πράξη και το σπάσιμο της πένας ήταν επίσης έκφραση λύπης γιατί ο δικαστής αναγκζόταν από τα γεγονότα να την επιβάλει.

Οι τελευταίες θανατικές ποινές που εκτελέστηκαν στην Κύπρο αφορούσαν τους Χαμπή Ζαχαρία, Μιχαήλ Χιλέτικο και Λαζαρή Δημητρίου. Η ποινή εκτελέστηκε στις 13 Ιουνίου 1962 στις Κεντρικές Φυλακές στη Λευκωσία.

Οι κατάδικοι είχαν υποβάλει αίτημα για χάρη το οποίο, για ευνόητους λόγους, απορρίφθηκε από τον Πρόεδρο της Βουλής, ως προεδρεύοντα της Δημοκρατίας, τις μέρες που ο Πρόεδρος Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απουσίαζε στο εξωτερικό.

Ο Ζαχαρία καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία το 1958 στη Λεμεσό και οι άλλοι δύο επίσης για ανθρωποκτονία στη Λεμεσό το 1961. Την ποινή εκτέλεσαν οι Harry Allen και John Underhill που είχαν έλθει στην Κύπρο από το Λονδίνο ειδικά για το σκοπό αυτό.

Κ.Α.Χ.

1.3.2016

Έχεις δίκαιο!

ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΟ

Μαζί με τους άλλους τολμηρούς θαμώνες της καφετέριας στην οδό Λήδρας, καθίσαμε με το φίλο μου το Βάκη, έξω στο ύπαιθρο για καφέ.

-          Τα τραπεζάκια έξω, ήρθε το καλοκαίρι!

-          Βάκη ξέρεις τι λέει ο λαός γ’ αυτά τα καλοκαίρια;

-          Τι λέει;

-          Το Μάρτη ξύλα φύλαγε μην κάψεις τα παλούκια! Πάω για καφέ, ζεστό, είναι νωρίς ακόμη για φραπέ!

Έβαλα τους καφέδες στο τραπεζάκι και κάθισα. Με την πρώτη γουλιά σιωπήσαμε και γίναμε ωτακουστές ακούοντας τη συζήτηση που έκανε μια ομάδα από το διπλανό τραπέζι. Συζητούσανε ενοχλητικά μεγαλοφώνως!

-          Έχουν δίκαιο οι νοσηλευτές

-          Ναι, πρέπει να παίρνουν μισθό αποφοίτων πανεπιστημίου!

-          Έχουν δίκαιο και οι μαθητές!

-          Ναι, γιατί να κουράζονται με εξετάσεις κάθε τέσσερις μήνες;

-          Έχουν δίκαιο οι ξενοδοχειακοί υπάλληλοι!

-          Ναι, αφού έχουμε τόσους τουρίστες.

-          Έχουν δίκαιο οι οδηγοί λεωφορείων!

-          Έχουν και οι ταξιτζήδες!

Όταν ησύχασε λίγο η διπλανή παρέα, μπορεί να κουράστηκε απονέμοντας δικαιοσύνη, γυρίζω προς το Βάκη και του λέω:

-          Τι λες για όλα αυτά τα δίκαια, Βάκη;

-          Μα πού να βρει λεφτά το κράτος να ικανοποιήσει όλα αυτά τα δίκαια; Τα υποστηρίζουν όλοι γιατί έρχονται εκλογές και νομίζουν ότι με αυτό τον τρόπο θα κερδίσουν ψήφους!

-          Το κράτος μπορεί να βρει λεφτά επιβάλλοντας φορολογίες ή προβαίνοντας σε περικοπές. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος!

-          Ναι αλλά όλοι αυτοί που υποστηρίζουν όλα αυτά τα δίκαια αιτήματα θα αρχίσουν τις διαμαρτυρίες!

-          Έχεις κι εσύ δίκαιο Βάκη κατά που θα έλεγε ο Ναστραδίν Χότζας!

Κ.Α.Χ.

29.2.2016

Σχέδια

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στις 31.10.1980 και εξακολουθεί να είναι επίκαιρο.

Καφές προ των πυλών του 2016 ...

ΚΑΦΕΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΤΟΥ 2016 …

Ήταν ο φίλος μου ο Βάκης στο τηλέφωνο:

-          CU at Ledras για ένα τελευταίο καφέ …

-          Μπα που να φας τη γλώσσα σου!

-          Για το 2015 εννοώ!

-          Έτσι μπράβο γιατί η βιομηχανία καφέ έχει ακόμη να κερδίσει πολλά από μας τους δυο! CU.

Συναντηθήκαμε λοιπόν στην καφετέρια και καθίσαμε περιμένοντας την γκαρσόνα να πάρει την παραγγελία μας. Δύο αμερικάνο με ζεστό γάλα. Στην καφετέρια αυτή μάς στέρησαν το δικαίωμα σε μερικά ακόμη βήματα μέχρι τον πάγκο σερβιρίσματος για αυτοεξυπηρέτηση γιατί τα γκαρσόνια σερβίρουν με τον παραδοσιακό τρόπο –όχι τον αμερικάνικο- όμως ο καφές τους είναι πολύ καλός!

Ήρθε ο καφές μας, κατεβάσαμε με απόλαυση την πρώτη γουλιά και ο φίλος μου ο Βάκης αρχίζει την κουβέντα.

-          Λοιπόν δε θα κάνεις φέτος απολογισμό της χρονιάς που φεύγει;

-          Βρε δε βαριέσαι αδερφέ! Μια από τα ίδια! Τι απολογισμό να κάνω; Τηλεγραφικά άκου:

Η χρονιά άρχισε με το je suis Charlie και κατέληξε με το je suis parisien και παράλληλα είχαμε και τα άλλα εγκλήματα του ISIS στη Μέση Ανατολή, εδώ στη γειτονιά μας.

Η οικονομία μας συνεχίζει να έχει τα χάλια της. Η ανεργία κυριαρχεί κυρίως ανάμεσα στους νέουςί!

Η Ελλάδα πλήρωσε 90 δις για να «ξανακολλήσει» το μνημόνιο που έσκισε!

            -    Στο Κυπριακό όμως κάτι γίνεται.

            -    Ναι υπάρχει μια ηλιαχτίδα φωτός που προσπαθεί να μπει στο σκοτεινό μας

                 δωμάτιο, όμως οι πολιτικοί μας, αυτοί των μικρών κομμάτων,

                 ανταγωνίζονται ποιος θα κλείσει καλύτερα τις «κουρτίνες» για να μη

                 δούμε άσπρη μέρα σ’ αυτό τον τόπο. Δεν άκουσες τις δηλώσεις του

                 Αρχιεπισκόπου;

-          Τι ξεφούρνισε πάλι;

-          Οι πολιτικοί μας, είπε, δε γνωρίζουν την ουσία του Κυπριακού!

-          Δηλαδή μόνο αυτός φωτίστηκε από το Άγιο Πνεύμα και έμαθε την ουσία;

-          Τι να πω, μία είναι η ουσία! Η Τουρκία κατέχει τη μισή Κύπρο και ο μόνος τρόπος να φύγει είναι να βρούμε λύση στο τραπέζι των συνομιλιών. Διαφορετικά …

-          Τι διαφορετικά;

-          Βράσε «όρυζαν»! Θα μας μείνει η διχοτόμηση για να επαναλαμβάνουν τα «δεκακισέγγονά» μας «πάλι με χρόνια με καιρούς …»

-          Δηλαδή τα βλέπεις μαύρα κι άραχνα και το 2016;

-          Δεν ξέρω αν σου το ξαναείπα αλλά τη δεκαετία του ογδόντα ένας φίλος μου Πρέσβης (καλή του ώρα εκεί στην Ουάσιγκτον) μου έδωσε μια πρωτοχρονιά ένα σκίτσο για την αλλαγή του χρόνου. Ένα ανθρωπάκι αποχαιρετά ένα αγριάνθρωπο (το χρόνο που φεύγει) που τον ταλαιπωρούσε όλο το χρόνο μέσα στην τρελή χαρά που θα τον απαλλαγεί ενώ στη γωνία τον περιμένει ένας άλλος αγριάνθρωπος πιο δυνατός (ο χρόνος που έρχεται).

-          Δηλαδή κάθε πέρσι και καλύτερα;

-          Κάπως έτσι, αλλά… Άντε ξέχασε τα αυτό κι ευτυχισμένο να είναι το 2016! 

Κ.Α.Χ. 31.12.2015

Ερωτικές ιστορίες (9)

Ερωτικές ιστορίες (9)

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ

Η σύζυγος αποχαιρετά στην εξώπορτα το σύζυγό της που φεύγει το πρωί για τη δουλειά του και του λέει:

-          Αγαπουλίνο όταν θα έλθεις το βράδυ από τη δουλειά σου να περάσεις από το κατάστημα που πουλά στρατιωτικά είδη και να πάρεις μια στολή αστυνομικού.

-          Μα τα καρναβάλια αργούν! Τι να την κάνω τη στολή αστυνομικού;

-          Θα σου πω όταν έλθεις με τη στολή!

-          Εντάξει τι να κάνω κι εγώ που σ’ αγαπώ τρελά; Να δούμε τι σοφίστηκε και πάλι το κεφαλάκι σου!

Το βράδυ επιστρέφει ο σύζυγος από τη δουλειά κρατώντας μια μεγάλη χάρτινη τσάντα με τη στολή αστυνομικού που αγόρασε.

-          Να έφερα και στολή αστυνομικού! Τι να κάνω τώρα;

-          Θα σου πω όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή!

Μετά το δείπνο και όταν ήρθε η ώρα να πάνε για ύπνο λέει η σύζυγος!

-          Αγαπουλίνο, τώρα θα βάλεις τη στολή και θα βγεις έξω να μου κτυπήσεις την πόρτα να σου ανοίξω. Θα μπεις μέσα και θα αρχίσεις να με ανακρίνεις για μια ληστεία που έγινε σε ένα χρυσοχοείο. Κοίταξε να έχεις αυστηρό ύφος όπως τους πραγματικούς αστυνομικούς και να μου ζητήσεις να βάζω τα διάφορα κοσμήματά μου να τα βλέπεις. Και μετά ότι ήθελε προκύψει …

-          Τι να κάνω κι εγώ ο ερωτευμένος;

Βάζει λοιπόν τη στολή του αστυνομικού ο σύζυγος και βγαίνει έξω κλείνοντας την πόρτα. Την ώρα που ετοιμαζόταν να κτυπήσει για να του ανοίξει η σύζυγος ακούει από το δρόμο μια γυναικεία φωνή να καλεί σε βοήθεια. Αυθόρμητα έτρεξε να βοηθήσει οπότε σε λίγο κατέφθασε και ένα περιπολικό της αστυνομίας που εκτός από το ληστή που επιτέθηκε στη γυναίκα να της πάρει τη τσάντα συνέλαβε και τον «ψευδό-αστυνομικό» και τον κατηγόρησε για πλαστοπροσωπία.

Η σύζυγος έμεινε στα κρύα του λουτρού όχι μόνο το βράδυ του περιστατικού αλλά και για άλλο ένα μήνα αφού το δικαστήριο καταδίκασε το σύζυγο σε ένα μήνα νυχτερινή κοινοτική εργασία στο νοσοκομείο της πόλης

Κ.Α.Χ. 4.12.2015 

Ερωτικές ιστορίες (8)

Ερωτικές ιστορίες (8)

Ο ΙΠΠΟΤΗΣ

Περασμένα μεσάνυχτα και το ζεύγος αποσύρεται στην κρεβατοκάμαρά του για ύπνο οπότε λέει η σύζυγος:

-          Αγαπουλίνο, κοίτα τι σου έχω!

-          Τι είναι αυτό;

-          Στολή σταυροφόρου ιππότη. Ορίστε και η περικεφαλαία! Θα τη φορέσεις και θα έλθεις στην αγαπημένη σου πριγκίπισσα που χρόνια σε περιμένει να επιστρέψεις από τους Αγίους Τόπους.

-          Και αυτά τα σιδερικά τι είναι;

-          Ζώνη αγνότητας! Μου τη δάνεισε η φίλη μου για απόψε. Θα τη φορέσω εγώ και εσύ που θα επιστρέψεις από τη σταυροφορία μετά από τρία χρόνια περιπετειών σε θάλασσα και σε στεριά θα έχεις το κλειδί να τη ξεκλειδώσεις και ξέρεις ...

-          Μα είναι πράγματα αυτά;

-          Αγαπουλίνο, αφού βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια. Πρέπει να χαίρεσαι που η σύζυγός σου φροντίζει για όλα!

Η σύζυγος βάζει τη ζώνη αγνότητας και δίνει το κλειδί στο σύζυγο. Εκείνος το παίρνει, παίρνει και τη στολή του ιππότη και πηγαίνει σε άλλο δωμάτιο για να τη φορέσει όταν η σύζυγός του λέει:

-          Καβαλίκεψε και τη σκούπα που θα είναι το άλογό σου!

Έρχεται λοιπόν ο σύζυγος καβάλα στο άλογό του … τη σκούπα, ξεπεζεύει και πάει να ξαπλώσει.

-          Μα πρέπει πρώτα να ξεκλειδώσεις τη ζώνη αγνότητας!

-          Άσε το για αύριο, είμαι ένας καταπονημένος σταυροφόρος!

-          Μα δεν είναι έτσι το παιγνίδι!

-          Καλά, ένα αστείο είπα να κάνω!

Βγάζει ο σύζυγος το κλειδί από την τσέπη του και την ώρα που πήγε να το γυρίσει στην κλειδαριά κόπηκε.

-          Και τώρα τι κάνουμε;

-          Να φωνάξεις ένα κλειδαρά!

-          Άσε ρε γυναίκα μη γίνουμε ρεζίλι. Θα φέρω τον ηλεκτρικό τροχό και θα κόψω την κλειδαριά.

Την ώρα κου κοβόταν η κλειδαριά γλίστρησε ο τροχός από το χέρι του συζύγου και έκανε στο άλλο χέρι που κρατούσε την κλειδαριά μια βαθιά πληγή που αιμορραγούσε ασταμάτητα.

Έτσι το ζεύγος αντί για ερωτικά παιγνίδια πέρασε τη νύχτα στο τμήμα πρώτων βοηθειών μέχρι να συρράψουν οι γιατροί το τραύμα στο χέρι του συζύγου!

Κ.Α.Χ.

3.12.2015