Λίπος (μύλλα) του χοίρου

 Λίπος (μύλλα) του χοίρου

Πριν αρκετές δεκαετίες, στη Στουτγκάρδη, δούλευαν πολλοί μετανάστες της τότε εποχής, από τα Βαλκάνια, Έλληνες, Τούρκοι και Σέρβοι, τότε Γιουγκοσλάβοι. Τα καλοκαίρια και αρκετοί φοιτητές για το χαρτζιλίκι της επόμενης χρονιάς ή για να ξαλαφρώσουν και λίγο τον πατέρα που έστελλε λεφτά από το υστέρημα του για τις σπουδές του γιού του, για το καλύτερο μέλλον του ...

Οι «κάμποι» των εργοστασίων ήταν σε στυλ κοινόβιου κάτι σαν «εφτά νομά σ’ ένα δωμά». Υπνοδωμάτιο με καμιά δεκαριά κρεβάτια, κοινόχρηστα ντους και τουαλέτες. Κοινόχρηστα και τα μαγειρία. Μετά το τέλος του εργάσιμου χρόνου γέμιζαν τα μαγειρία από μυρωδίες από όλα τα Βαλκάνια. Μια βαλκανική ομοσπονδία αρωμάτων και γεύσεων!

Ένα απόγευμα ένας Τούρκος εργάτης, δε θυμάμαι το όνομά του, μαγείρευε φασόλια γιαχνί. Ο εργάτης αυτός είχε μια αντιπάθεια προς το χοιρινό και όταν οι άλλοι, κυρίως οι Σέρβοι, μαγείρευαν χοιρινό έκανε χειρονομίες αποδοκιμασίας. Σε κάποια στιγμή που ο Τούρκος απομακρύνθηκε απο το μάτι όπου μαγείρευε, ένας Σέρβος, ο Σλόμπο, θυμάμαι ακόμη το όνομά του, έριξε δυο κουταλιές χοιρινό λίπος στη φασολάδα του Τούρκου.

Κανένας δεν είπε τίποτα. Τελείωσαν τα μαγειρέματα και κάθησαν  όλοι να απολαύσουν το φαγητό τους. Σε κάποια στιγμή ακούστηκε ο Τούρκος να λέει –

-         Μέλι αυτή η φασολάδα! Επειδή μου την έφεραν απο την πατρίδα!

Χαμογέλασαν όλοι γιατί ήξεραν ότι η ωραία γεύση οφειλόταν στο λίπος του χοίρου. Δεν είπε κανένας τίποτα στον Τούρκο.  Είπα εγώ όμως στους Έλληνες «γκασταρμπάιτερ» ότι στην Κύπρο το λίπος το λέμε μύλλα.

Θα με ρωτήσετε που τα θυμήθηκα τώρα όλα αυτά; Χτες είχαμε φασολάδα και βγήκε η σκέψη μου σεριάνι!

Κ.Α.Χ.

8.11.24

Poetry and Literature Club - English School Nicosia Marios Tokas Night 5...

Cultural Night and Poetry Competition, Afieroma ston Odyssea Elyth 1998

Poetry and Literature Club, English School, Nicosia - Giorgos Seferis 2000

Cultural Night and Poetry Competition, Afieroma ston Odyssea Elyth 1998

Έτσι έχασα το βιβλίο μου

  Έτσι έχασα τι βιβλίο μου

Κατατάγηκα στο ΚΕΝ Γεροσκήπου για να υπηρετήσω τη μαμά πατρίδα που λέει και το τραγούδι. Φεύγοντας από το σπίτι για το λεωφορείο που θα μας πήγαινε στην Πάφο άρπαξα από τη βιβλιοθήκη μου ένα βιβλίο για να γεμίζω όποιο ελέυθερο χρόνο θα είχα, διαβάζοντας.

Μια μέρα την ώρα που ξεκουραζόμασταν έβγαλα το βιβλίο και ξεκίνησα να το μετροφυλλώ. Ήταν το «Πόλεμος και Ειρήνη» του Λέοντος Τολστόι. Με πλησίασε ο λοχαγός και με ρώτησε.

          -Τι είναι αυτο που κρατάς;

          -Ένα βιβλίο του Τολστόι.

          -Ποιού, ποιός είναι αυτός;

          -Ρώσος κλασσικός συγγραφέας.

          -Ρώσος; Κομμουμιστής! Φέρε το εδώ ρε Κομμούνι! Κατάσχεται.

          -Μα απλά Ρώσος συγγραφέας ...

          -Ρώσος ίσον κομμουνιστής. Κι αν σε ξαναδώ με τέτοια βιβλία θα      σε βγάλω αναφορά και θα φας φυλάκα ίσα με το βάρος σου.

Έτσι έχασα το βιβλίο μου λόγω κομμονισμού, άσχετα αν γράφτηκε πολλά πολλά χρόνια πριν από αυτόν!

Κ.Α.Χ. 5.6.2023

 

Απάτες με τη σύγχρονη τεχνολογία

 Απάτες με τη σύγχρονη τεχνολογία

Σήμερα το πρωί ήμουν στο Mall of Cyprus. Καλά όταν λέω πρωί το εννοώ με τη δική μου αντίληψη του χρόνου. Θα ήταν δέκα και μισή, έντεκα η ώρα ...

Μπήκα πρώτα στο Public και πήγα, όπως κάνω πάντα, κατευθείαν στα βιβλία. Λίγο τα έψαξα και πήρα αμέσως στο βιβλίο του Μένη Κουμανταρέα «Σεραφείμ και Χερουβείμ». Προτίμησα τη σταθερή αξία του Μένη Κουμανταρέα. Πλήρωσα και με το βιβλίο στο χέρι κατευθύνθηκα προς τις καφετέριες. Πήρα καφέ Americano με ζεστό γάλα. Κάθησα και άρχισα το διάβασμα.

Κόντευα να τελειώσω τον καφέ και την πρώτη ιστορία του βιβλίου, τον Σεραφείμ, όταν με πλησίασε μια μεσόκοπη γυναίκα, άφησε στο τραπέζι μου ένα χαρτονάκι σε μέγεθος μισό Α4, πλαστικοποιημένο και συνέχισε παρακάτω στα επόμενα τραπέζια. Χωρίς να αγγίξω το χαρτονάκι, κορωνοιού ένεκα, διάβασα στα αγγλικά ότι ήθελε βοήθεια γιατί θα έκανε εγχείρηση για για σοβαρή ασθένεια κλπ κλπ.

Συνέχισα το διάβασμα του βιβλίου μου, τέλειωσα την πρώτη ιστορία και ξεκίνησα τη δεύτερη, τον Σάββα, οπότε νάσου και πάλι η γυναίκα στο τραπέζι μου. Πήρε το χαρτονάκι της και μου λέει-

-Μια βοήθεια κύριε.

-Οι απάτες σήμερα κυρία μου γίνονται ηλεκτρονικά. Η μέθοδός σου είναι ξεπερασμένη!

Απομακρύνθηκε στα γρήγορα. Θα νόμισε ότι είχε να κάνει με κάποιον που δεν ξέρει τι του γίνεται.

Διέκοψα για λίγο την ανάγνωση του βιβλίου και κοίταξα το κινητό μου. Δυο ψευδομηνύματα, όχι από το ... ψευδοκράτος αλλά από τους ευρωπαίους εταίρους μας, από τη Γαλλία και την Ισπανία. Το ένα από τα «Κυπριακά Ταχυδρομεία» ότι δήθεν έφτασε το δέμα μου, να πληρώσω 2,99 ευρώ και να πάω να το παραλάβω. Το άλλο δήθεν από το «Υπουργείο Οικονομικών της Κύπρου» ότι για το «τρέχον έτος» έχω επιστροφή φόρου εισοδήματος 296 τόσων ευρώ, να επιβεβαιώσω τα στοιχεία μου, να τους δώσω τον τραπεζικό μου λογαριασμό για να μου εμβάσουν το ποσό ...

Αχ αυτή η τεχνολογία! Έστειλα τα μηνύματα στην αστυνομία και συνέχισα το διάβασμα του βιβλίου μου.

Κ.Α.Χ

4.5.2023