Κατακλυσμός

ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ

Μετά τη φραπεδοκατάνυξη μας, προχτές Κυριακή στην οδό Λήδρας, μου λέει ο φίλος μου ο Βάκης:

-          Αύριο είναι του κατακλυσμού!

-          Ναι το ξέρω, δεν θα ανακαλύψουμε τώρα και την Αμερική!

-          Να πάμε λοιπόν στον κατακλυσμό;

-          Πάμε αλλά πάρε με αύριο το πρωί στο τηλέφωνο.

-          Όχι θα έρθω αύριο στις δέκα το πρωί να σε πάρω. Έχω περισσότερες πιθανότητες να κερδίσω στο Λόττο παρά να μου απαντήσεις στο τηλέφωνο!

-          Εντάξει θα σε περιμένω αύριο για τον κατακλυσμό!

-          Θα πάμε στη Λάρνακα;

-          Είπαμε στον κατακλυσμό και κατακλυσμός σημαίνει Λάρνακα!

Τη Δευτέρα το πρωί ήρθε ο φίλος μου ο Βάκης και πήγαμε στη Λάρνακα. Παρόλο που κατακλυσμός σημαίνει Λάρνακα και παρόλο που κατακλυσμός στη Λάρνακα σημαίνει Φοινικούδες εντούτοις καταλήξαμε για καφέ στην Ακτή Μακένζη. Ήταν τόσο πολλή η κίνηση που στάθηκε αδύνατο να πλησιάσουμε στις Φοινικούδες.

Πήραμε τα φραπέ μας εκεί στην καφετέρια του «Plaza Food» και τους απολαμβάναμε βλέποντας τους τολμηρούς κολυμβητές να μπαίνουν στο νερό και να κατακλύζονται!

-          Βάκη όταν είμαστε μικροί θυμάσαι που φτιάχναμε «πιτσίκλες» από καλάμι και βέργα μουριάς;

-          Ναι, πώς δε θυμάμαι; Βάζαμε και ένα ύφασμα στην άκρη της βέργας για να τραβούμε το νερό από τους κουβάδες και να το σπρώχνουμε στη συνέχεια για να πιτσιλίσουμε τους αντιπάλους μας στη γειτονιά!

-          Και μέχρι το απόγευμα γυρνούσαμε στο σπίτι βρεγμένοι μέχρι το κόκαλο σαν κοτόπουλα!

-          Άλλες εποχές φίλε μου!

-          Μετά ανακαλύψαμε τις τρόμπες ποδηλάτων και αργότερα τα πιστολάκια του νερού! Θυμάσαι την αδυναμία μου από τα διάφορα οπωρικά του κατακλυσμού;

-          Ναι τη σησαμόπιτα!

-          Η εκκλησία μας γιορτάζει σήμερα το Άγιο Πνεύμα. Ξέρεις όμως για τους κατακλυσμούς;

-          Λέγε! Είμαι έτοιμος για μάθημα!

-          Λοιπόν πρώτος είναι ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα από τη μυθολογία της αρχαίας Ελλάδας. Την εποχή που βασίλευε στη Θεσσαλία ο Δευκαλίωνας, ο Δίας αποφάσισε να καταστρέψει το ανθρώπινο γένος γιατί ήταν διεφθαρμένο. Μόνο ο Δευκαλίωνας και η γυναίκα του η Πύρρα θα σώζονταν που ήταν ηθικοί και τίμιοι. Για να σωθούν μπήκαν σε ένα καράβι. Για εννιά μέρες και εννιά νύχτες έβρεχε και το νερό κάλυψε τα πάντα. Το πλοίο προσάραξε κάποτε στο όρος Παρνασσός και ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα μετά από χρησμό του Μαντείου των Δελφών πετούσαν πέτρες πίσω τους. Οι πέτρες που πετούσε ο Δευκαλίωνας γίνονταν άντρες και οι πέτρες που πετούσε η Πύρρα, γυναίκες. Έτσι ξαναδημιουργήθηκε το γένος των Ελλήνων!

-          Δηλαδή είμαστε όλοι συγγενείς οι Έλληνες! Εγώ πάντως ξέρω τη βάρκα του Νώε!

-          Ναι είναι η Ιουδαϊκή εκδοχή του ιδίου μύθου! Μόνο που οι πλημμύρες κράτησαν σαράντα μέρες. Αν δεν κάνω λάθος κάτι παρόμοιο υπάρχει και στο Κοράνι. Υπάρχει όπως πρέπει να θυμάσαι από τα φοιτητικά μας χρόνια και το τραγούδι του Sergio Enrico “Barca di Noe”, που πήρε πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ του Σαν Ρέμο.

Κ.Α.Χ.

2.6.2015  

Πάμε Ασία ...

ΠΑΜΕ ΑΣΙΑ …

Χτες γύρω στις δέκα το πρωί κτύπησε το κινητό μου τηλέφωνο. Ευτυχώς βρισκόμουν κοντά στο σημείο όπου το είχα αφήσει από το βράδυ όταν επέστρεψα στο σπίτι και γι αυτό το απάντησα. Ήταν ο φίλος μου ο Βάκης.

-          Καλημέρα, «πάμε Ασία;»

-          Καλή σου μέρα! Πάμε βεβαίως!

Όταν με το φίλο μου το Βάκη λέμε «πάμε Ασία» εννοούμε ότι θα πάμε για καφέ στη Λήδρας Κυριακή πρωί. Η εντός των τειχών Λευκωσία κάθε Κυριακή μετατρέπεται σε «Ασιατική πόλη»! Έχεις την εντύπωση ότι βρίσκεσαι σε κάποια πόλη στις Φιλιππίνες, ή στο Πακιστάν, ή στη Σρι Λάνκα, ή στη Μπανγκλαντές ή ακόμη και στο Νεπάλ! Γεμίζει η πόλη από οικιακές βοηθούς ντυμένες είτε πολύ μοντέρνα είτε με παραδοσιακές ενδυμασίες της χώρας τους. Οι περισσότερες κρατάνε και από μια χάρτινη τσάντα, κυρίως πολύ γνωστής μάρκας υποδημάτων ή ενδυμάτων που παίρνουν από την κυρία τους ( ή τη «μαντάμ τους» ) και έχουν εκεί το μεσημεριανό τους το οποίο μεσημέρι θα φάνε με τις φίλες τους.

Στους παράδρομους των οδών Λήδρας και Ονασαγόρου έχει αναπτυχθεί μια πρωτοφανής οικονομική δραστηριότητα. Έχουν ανοίξει μικρά μαγαζάκια με «χρώμα» Ασίας. Εκεί πωλούνται διάφορα προϊόντα, κυρίως τρόφιμα από τις χώρες των οικιακών βοηθών και διαθέτουν την «πραμάτεια» τους βασικά κάθε Κυριακή. Έχουν ανοίξει ακόμη και διάφορα «internet καφέ» όπου καταφεύγουν οι οικιακές βοηθοί για να επικοινωνήσουν με χαμηλό αντίτιμο με τους δικούς τους στην πατρίδα τους. Μιλούν ακόμη και μέσω skype και βλέπουν τους δικούς τους και τα παιδιά τους! Είναι μερικές φορές συγκινητικό να βλέπεις μια μητέρα που ξενιτεύτηκε για να βγάλει κάποια λεφτά να στέλλει φιλάκια στα παιδιά τη!.

Λειτουργούν ακόμη και night club ημέρας! Εκεί ακούς για παράδειγμα μουσική από τις Φιλιππίνες και αξίζει να σημειωθεί ότι επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε κορίτσια τα οποία χορεύουν στους ρυθμούς της μουσικής της χώρας τους!

Οι οικιακές βοηθοί ακόμη οργανώνονται σε αθλητικές ομάδες που περπατούν στους δρόμους της πόλης με κοντά παντελονάκια και φανέλες με αριθμούς και λογότυπα των ομάδων τους. Κυρίως παίζουν βόλεϊ μπολ και μάλιστα οργανώνουν και πρωτάθλημα μεταξύ τους!

Καθίσαμε λοιπόν με το φίλο μου το Βάκη σε μια καφετέρια στο μέσο περίπου της οδού Λήδρας και παίρναμε το φραπέ μας, παρακολουθώντας τις διάφορες οικιακές βοηθούς να πηγαινοέρχονται και απολαμβάνοντας μια πανδαισία των χρωμάτων και των ήχων από τις διάφορες γλώσσες που μιλούσαν οι περαστικές.

Εντοπίσαμε όμως και τους «κυνηγούς» αλλοδαπών οικιακών βοηθών! Πηγαινοέρχονταν κι αυτοί στη Λήδρας προσπαθώντας «ανεπιτυχώς» να προσεγγίσουν τις «κοπέλες» όπως τις αποκαλούν!

Αυτή είναι η Ασία μας στο κέντρο της Λευκωσίας!

Κ.Α.Χ.

1.6.2015  

Εστιατόριο "Ελληνίδα Βασίλισσα"
Το εστιατόριο "Ελληνίδα Βασίλισσα" που λειτουργούσε στον κεντρικότερο δρόμο του Βελιγραδίου, έκλεισε! Λειτούργησε για πάνω από δύο αιώνες και ένα διάστημα επί κομμουνιστικού καθεστώτος είχε αλλάξει όνομα.

Αμπελοπούλια

ΑΜΠΕΛΟΠΟΥΛΙΑ

Προχτές το Σάββατο μετά που καταλάγιασε η κίνηση μετά τον περιβόητο περίπατο Αναστασιάδη-Ακκιντζί (και στις δυο πλευρές της πόλης) συναντήθηκα με το φίλο μου το Βάκη σε καφετέρια της οδού Λήδρας για καφέ, μάλλον για φραπέ με τις τόσες ζέστες τώρα! Όταν τελειώσαμε το απαραίτητο ανακάτεμα με το καλαμάκι μας, το πεντάλεπτο και βάλε,  και αφού ρουφήξαμε και από μια δροσερή γουλιά, είπα στο φίλο μου το Βάκη:

-          Βάκη, τρως αμπελοπούλια;

-          Όχι, είμαι νομοταγής πολίτης! Από τότε που η κατανάλωσή τους κατέστη ποινικό αδίκημα, δεν τα ξανάβαλα στο στόμα μου!

-          Σε λίγο καιρό θα τα καταναλώνεις και πάλι νόμιμα, χωρίς το φόβο της αστυνομίας και χωρίς να αναγκάζονται οι εστιάτορες στα Κοκκινοχώρια και στον Άγιο Θεόδωρο Λάρνακας να πληρώνουν τσιλιαδόρους μπας κι έρθει η αστυνομία!

-          Μα πώς θα γίνει αυτό;

-          Δεν άκουσες; Θα τροποποιήσουν το νόμο έτσι που να επιτρέπεται το κυνήγι αμπελοπουλιών με κυνηγετικά όπλα και συγκεκριμένα με Φλομπέρ και αεροβόλα. Θα απαγορεύονται τα «βερκά» και τα δίκτυα.

-          Αφού απαγορεύεται η θήρευση τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

-          Καλά τώρα εκεί θα κολλήσουμε; Στους κουτόφραγκους; Θα τους πείσουμε να μας  επιτρέψουν το κυνήγι αμπελοπουλιών στην Κύπρο , κατ’ εξαίρεση.

-          Με τι επιχειρήματα θα τους πείσουμε;

-          Καλά δεν άκουσες ένα βουλευτή της επαρχίας Αμμοχώστου που εξηγούσε; Περνούν λέει πάνω από 150 εκατομμύρια αμπελοπούλια πάνω από την Κύπρο. Έρχονται εδώ πίνουν από το νερό μας, τρώνε τα μέσπιλα μας, κάνουν τα κακά τους, ε να μην τρώμε κι εμείς μερικές χιλιάδες από αυτά;

-          Και με αυτά θα τους πείσουμε;

-          Τι ήθελες φίλε Βάκη να πει ο βουλευτής μας; Ότι είναι πολλά τα λεφτά της «βιομηχανίας» αμπελοπουλιών και ότι πιθανόν να χρηματοδοτούνται και κόμματα από τα έσοδα από τα αμπελοπούλια;

-          Καλά, πως θα ξεχωρίζουν αυτά που κυνήγησαν με το αεροβόλο από αυτά που θα παγιδεύουν με «βερκά» και δίκτυα;

-          Αυτό σε μάρανε; Θα ψάχνει η αστυνομία για τρυπίτσες από τα σφαιρίδια!

-          Κι άμα δε βρει;

-          Θα λένε ότι έπαθε καρδιακό επεισόδιο και το περιμάζεψαν!

-          Γι αυτό είμαστε μπανανία και κανένας δεν μας παίρνει στα σοβαρά!

-          Έχεις δίκαιο φίλε Βάκη. Σου είπα ότι όταν είμαστε φοιτητές μου έστειλε η μητέρα μου δέμα με το ταχυδρομείο στο οποίο υπήρχε και μια μπουκάλα αμπελοπούλια;

-          Για λέγε!

-          Που λες στο σπίτι όταν ήμουν μικρός μας άρεσαν πολύ τα αμπελοπούλια και πότε-πότε αγοράζαμε και μερικά ξιδάτα. Η μητέρα μου λοιπόν μου έστειλε με το ταχυδρομείο ένα πακέτο, ένα χαρτοκιβώτιο παπουτσιών με κυπριακά προϊόντα.

Μεταξύ αυτών και ένα βαζάκι με ξιδάτα αμπελοπούλια. Πήρα λοιπόν ειδοποίηση από το ταχυδρομείο ότι έχω δέμα και να περάσω να το πάρω. Όταν πήγα εκεί ο υπάλληλος μου ζήτησε να ανοίξουμε το δέμα γιατί είχε γίνει κάποια ζημιά. Το ανοίξαμε. Είχε σπάσει το βαζάκι με τα αμελοπούλια και μέσα στην κάλτσα που το είχε τυλίξει η μητέρα μου έμειναν τα σπασμένα γυαλιά και τα στεγνά αμπελοπούλια!

«Τι είναι αυτά;» με ρώτησε ο υπάλληλος. «Πουλάκια» του απάντησα. «Πουλάκια; Και τι τα κάνεις τα πουλάκια;» «Τα τρώω» του απάντησα και του εξήγησα ότι ήταν ξιδάτα. Με ρώτησε αν ήθελα να υποβάλω αίτηση για αποζημίωση και φυσικά εγώ του απάντησα αρνητικά. Στο μεταξύ μαζεύτηκαν ακόμη μερικοί υπάλληλοι εκεί και κοίταζαν τα αμπελοπούλια και μένα σαν να έβλεπαν εξωγήινο!

Κ.Α.Χ.

25.5.2015

΄Ενας Σκαλιώτης φίλος

ΕΝΑΣ ΣΚΑΛΙΩΤΗΣ ΦΙΛΟΣ

Χτες Τετάρτη το απόγευμα, αμέσως μετά το μεσημεριανό μου τηλεφώνησε ο φίλος μου ο Βάκης και μου είπε:

-          Πάμε στη Λάρνακα για καφέ;

-          Και δεν πάμε;

-          ΄Ερχομαι να σε πάρω! Θα οδηγήσω εγώ παρόλο που ξέρω ότι δεν με θεωρείς σπουδαίο οδηγό!

Πήγαμε λοιπόν σε μια καφετέρια στην Ακτή Μακένζη. Εκεί απολαύσαμε τον καφέ μας μαζί με τη θέα «του απέραντου της θάλασσας» όπως μας γράφουν ή μας λένε συχνά-πυκνά οι δημοσιογράφοι όταν στην «έκθεσή» τους, στο ρεπορτάζ τους, περιγράφουν κάτι σχετικό με τη θάλασσα! Είπαμε πολλά και διάφορα, κάνοντας παύση στο διάλογο όταν πλησίαζε κάποιο αεροπλάνο για προσγείωση, περιμένοντας να τελειώσει ο θόρυβος των μηχανών. Αυτό γινόταν συχνά γιατί ήταν ώρα αιχμής στις αφίξεις που μου φάνηκαν πολλές και έτσι ας μην ακούσω παράπονα για τον τουρισμό φέτος! Κάθε φορά που κάθομαι στην Ακτή Μακένζη και περνάνε αεροπλάνα θυμάμαι το Χάρρυ Κλυνν που σατίριζε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή λέγοντας πως όταν ομιλεί λες και απευθύνεται σε Αθηναίους κάτοικους του Ελληνικού. (Είναι γνωστό ότι ο Καραμανλής έκανε παύσεις στις ομιλίες του). ΄Ελεγε λοιπόν ο Χάρρυ Κλυνν: «Ελληνίδες, ΄Ελληνες (παύση να περάσει το αεροπλάνο), είναι μεγάλη η χαρά μου που βρίσκομαι εδώ μαζί σας (παύση αεροπλάνο) …»

Είπαμε αρκετά και κάποια στιγμή αποφασίσαμε να αναχωρήσουμε για τη Λευκωσία για να προλάβουμε να δούμε από την τηλεόραση τον ποδοσφαιρικό αγώνα ΑΠΟΕΛ-ΑΕΛ για τον τελικό του κυπέλου Κύπρου ή Κόκα-Κόλα.

Σε ένα σημείο του δρόμου μετά τα Δικαστήρια Λάρνακας, λέγω στο φίλο μου το Βάκη:

-          Βάκη αυτός δεν είναι ο φίλος μας ο Κάκος ο Σκαλιώτης;

-          Ναι αυτός είναι ο φίλος μας ο Λαρνακέας.

-          Σκαλιώτης είπαμε. Οι παλιοί κάτοικοι της πόλης για μένα είναι Σκαλιώτες!

Αφού σταμάτησε ο Βάκης το αυτοκίνητο λέω στον Κάκο:

-          ΄Ελα μέσα, δεν είναι ώρα για περπάτημα μ΄ αυτή τη ζέστη!

Μπήκε λοιπόν στο αυτοκίνητο ο Κάκος και μας λέγει εξηγώντας μας:

-          Δεν περπατώ για άσκηση! Πάρκαρα το αυτοκίνητό μου στο χώρο στάθμευσης των Δικαστηρίων και επιστρέφω στο σπίτι μου.

-          Καλά, γιατί δεν παρκάρεις εκεί κοντά στο σπίτι σου;

-          Ξέρεις ότι το σπίτι μου είναι κοντά στο στάδιο «Αντώνης Παπαδόπουλος»;

-          Πώς δεν ξέρω αφού εσύ ήσουνα εκεί πριν κτιστεί το στάδιο!

-          Λοιπόν τρεις φορές μετά από ποδοσφαιρικό αγώνα μου έκαναν ζημιά στο αυτοκίνητό μου οι διάφοροι χούλιγκαν. Μια φορά όταν το είχα σταθμευμένο στο δρόμο και δυο φορές στην αυλή μου! Από τότε λοιπόν κάθε φορά που έχει ποδοσφαιρικό αγώνα στο «Αντώνης Παπαδόπουλος», κάνω «ανάλυση κινδύνου» και πηγαίνω και σταθμεύω το αυτοκίνητό μου μακριά! Μετά όταν τελειώσουν οι μάχες και οι πετροβολισμοί πηγαίνω και το παίρνω! Μα να φτάσαμε, ελάτε για καφέ ή για ποτό!

-          Ευχαριστούμε μιαν άλλη φορά!

Πρόσεξα ότι ο φίλος μου ο Βάκης μου έκλεινε το μάτι και όταν απομακρυνθήκαμε του λέγω:

-          Γιατί μου έκλεινες το μάτι:

-          Τί ήθελες μα παρκάρω εγώ έξω από το σπίτι του Κάκου και να μου κάνουν το αυτοκίνητο καλοκαιρινό! Χαχαχά!

-          Το καλοκαίρι έφτασε ήδη φίλε Βάκη!

Κ.Α.Χ.

21.5.2015

Το "σέντε" του "θησαυρού"

ΤΟ «ΣΕΝΤΕ» ΤΟΥ «ΘΗΣΑΥΡΟΥ»

Το νησί του θησαυρού το διαβάσαμε σε βιβλίο και το είδαμε σε κινηματογραφική ταινία σχεδόν όλοι όταν είμαστε μικρά παιδιά. Προσωπικά το βίωσα πολλές φορές σε παιδικά παιγνίδια με τα παιδιά της γειτονιάς μου και κυρίως με τη φαντασία μου, πότε βάζοντας  μικρές χάρτινες βαρκούλες σε λιμνούλες μετά τη βροχή ή σε άλλους χώρους με νερό και πότε στη θάλασσα στην Κερύνεια, στο πέντε ή το έξι μίλι κολυμπώντας … ναυαγός να βγω στη στεριά, στο νησί του θησαυρού!

Σήμερα έζησα και το «σέντε» του θησαυρού! Στο πατρικό μου σπίτι μένει η αδελφή μου με την οικογένειά της, τώρα μόνο με το σύζυγό της αφού οι δυο τη γιοί είναι πια μεγάλοι και ζουν τη δική τους ζωή στα δικά τους σπίτια. Αποφάσισε λοιπόν να κάνει … εκκαθάριση, όπως όλοι συνηθίζουμε από καιρό σε καιρό να απαλλασσόμαστε από πράγματα που φυλάμε για χρόνια και κάποια μέρα συνειδητοποιούμε ότι δεν τα χρειαζόμαστε και απλά καταλαμβάνουν … ζωτικό χώρο στο σπίτι μας! Καθάρισε λοιπόν το «σέντε» του σπιτιού της και μου παρέδωσε μια μικρή σακούλα νάιλον με πράγματα δικά μου, της παιδικής μου ηλικίας.

Για μένα αυτά τα πράγματα αποτελούν πραγματικό θησαυρό! Ένα θησαυρό αναμνήσεων από την παιδική μου ηλικία, ανεκτίμητης αξίας! Ξύπνησαν πράγματι μέσα μου χιλιάδες αναμνήσεις!

Ανάμεσα στα πράγματα του θησαυρού του «σέντε» είναι και δυο άλμπουμ με φωτογραφίες ηθοποιών που μαζεύαμε και κολλούσαμε σ’ αυτά από τα κουτιά με τσίχλες. Τσίχλες «strato bubble gum» όπως γράφει απ’ έξω το άλμπουμ το οποίο κόστιζε 4 ½ γρόσια! Φιγουράρουν στο άλμπουμ ηθοποιοί όπως οι Marlon Brando, Gary Cooper,Tony Curtis, Nancy Olson, Ava Gardner και πολλοί άλλοι όλοι στα νιάτα τους! Βρήκα επίσης ένα τετράδιο ορθογραφίας της τρίτης τάξης του δημοτικού γεμάτο «δεκάρια με τόνο» και σπάνια κανένα εννιάρι!

Ξεχώρισα και μια ατζέντα τσέπης του 1958 που μου έδωσε η θεία μου η Ντόρις, όταν πια ξεπεράστηκε ημερολογιακά, και τη χρησιμοποίησα το 1961!  ΄Εχω εκεί σημειωμένες τις κινηματογραφικές ταινίες που είδα. Κινηματοθέατρο «Παλλάς», ταινία «Ο θησαυρός του μακαρίτη στις 11.5.61, κινηματοθέατρο «Απόλλων», ταινία «Ταλιπόρ» στις 13.4.61, κινηματοθέατρο «Αθήναιον», ταινία «Συντρίμμια μιας ζωής» στις 14.4.61 και κινηματοθέατρο «Ρόγιαλ», ταινία «Μαντώ Μαυρογένους» στις 15.4.61.  Σκέφτομαι πρέπει να ήταν οι γιορτές του Πάσχα του 1961 για να πηγαίνω σχεδόν καθημερινά στα σινεμά! Δυστυχώς σήμερα μόνο η αίθουσα «Παλλάς» σώζεται και λειτουργεί ως σκηνή για διάφορες εκδηλώσεις.

Βρήκα και πράγματα πιο χειροπιαστά! Για παράδειγμα μερικά από τα εργαλεία ξυλουργικής που χρησιμοποιούσα μικρός μαζί με μερικές φιγούρες ζώων που μαστόρεψα! Μια σφυρίχτρα και ένας μαγνήτης, δυο μικρά σουγιαδάκια, ένα-δυο μπρελόκ, κλειδιά επιδιόρθωσης ποδηλάτου και ένα εξάρτημα τρόμπας ποδηλάτου!

Ακόμη θα αναφέρω και κάτι που μου ξύπνησε πολλές αναμνήσεις. Μια αυτοσχέδια κεραία ραδιοφώνου, δηλαδή ένα κομμάτι από σκουπόξυλο τυλιγμένο με σύρμα. Τότε φτιάχναμε αυτοσχέδια ραδιόφωνα, δεν υπήρχαν τα τρανζίστορ, και ακούγαμε ατομικά μουσική. ΄Ηταν μια κατασκευή με κεραία, όπως αυτή που περίγραψα πιο πάνω, μια πέτρα χαλκοπυρίτη μέσα σε ένα μεταλλικό πώμα με μια καρφίτσα συνδεδεμένη με την κεραία και με ακουστικά που ήταν συνδεδεμένα με το μεταλλικό πώμα, αν θυμάμαι καλά. Με την καρφίτσα βρίσκαμε σκαλίζοντας την πέτρα το σταθμό ραδιοφώνου, το πρώτο πρόγραμμα του ΡΙΚ (δεν υπήρχε και άλλος σταθμός) όπου ακούγαμε μουσική με πολλά παράσιτα εννοείται!. Τα ακουστικά τα αφαιρούσαμε από κάποια παλιά αεροπλάνα της RAF που ήταν αποθηκευμένα σε μεγάλη μάντρα στην περιοχή που ονομάστηκε αργότερα «Μπάτα» στο Καιμακλί. Αυτή ήταν για μας τότε η καλύτερη μουσική!

Κ.Α.Χ.

20.5.2015  

Ωράρια καταστημάτων

ΩΡΑΡΙΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ

Καθίσαμε με το φίλο μου το Βάκη σε μια καφετέρια εκατόν περίπου μέτρα από το τέλος της οδού Λήδρας. Η καφετέρια αυτή ήταν παγωταρία. Εδώ μας αγόρασαν οι γονείς μας το πρώτο «εξευγενισμένο» παγωτό σε σύγκριση με αυτά που αγοράζαμε από τους πλανοδιοπώλες που περνούσαν από τη γειτονιά μας! Εδώ αργότερα περνώντας με τα ποδήλατά μας αγοράζαμε παγωτά και συνεχίζαμε έχοντας στο ένα χέρι το παγωτό και στο άλλο το τιμόνι του ποδηλάτου. Απ’ εδώ αργότερα περνούσαμε με τα αυτοκίνητά μας και παίρναμε παγωτά συνεχίζοντας το δρόμο μας για το σπίτι μετά από κάποια διασκέδαση σε νυχτερινό κέντρο της Λευκωσίας ή επιστρέφοντας από τα μπάνια μας στην αγαπημένη Κερύνεια. Εδώ μετά ερχόμασταν με τα παιδιά μας για να τους πάρουμε παγωτό το οποίο κατανάλωναν με μεγάλη ευχαρίστηση λεκιάζοντας δυστυχώς τις πλείστες φορές τα ρούχα τους, προς απογοήτευση της μαμάς ή τα καθίσματα του αυτοκινήτου, προς απογοήτευση του μπαμπά!

Και μετά και μετά; Μετά η Λήδρας έγινε πεζόδρομος και η παγωταρία, παρόλο που έχει ακόμη παγωτά προς πώληση, έγινε καφετέρια! Αφού παραγγείλαμε τους καφέδες μας που συνοδεύονται από μικρές ελιόπιτες, αρχίσαμε την κουβέντα. Εδώ σερβίρουν παραδοσιακά, δεν εφαρμόζουν το σύστημα της αυτοεξυπηρέτησης!

 Μου λέει λοιπόν ο φίλος μου ο Βάκης:

-          Ξέρεις πού πουλάνε γυψοσανίδες;

-          Στα καταστήματα υλικών οικοδομής. Τι θα μαστορέψεις;

-          Θυμάσαι όταν αφυπηρέτησα και αγόρασα με το ποσό του εφάπαξ ένα κατάστημα;

-          Ναι, ναι. Αφού παραλίγο να με πείσεις να πάρω κι εγώ το διπλανό!

-          Όπως ξέρεις είναι στο ισόγειο μιας πολυκατοικίας. ΄Ηταν ένας μεγάλος χώρος των τριακοσίων τετραγωνικών μέτρων και ο εργολάβος τον χώρισε σε δύο καταστήματα με εμβαδό 150 το καθένα.

-          Ωραία! Πού είναι το πρόβλημα;

-          Ο ενοικιαστής μου με απειλεί πως αν το Ανώτατο Δικαστήριο θεωρήσει το νόμο για τα ωράρια λειτουργίας των καταστημάτων που ψήφισε η Βουλή των Αντιπροσώπων θα εγκαταλείψει το κατάστημα.

-          Μα γιατί; Αφού πάνε καλά οι δουλειές του!

-          Δεν θα μπορεί να εργάζεται τις Κυριακές!

-          Κάνεις λάθος αφού δεν επηρεάζονται τα υποστατικά μέχρι 150 τετραγωνικά.

-          Ναι αλλά αυτός μέτρησε το κατάστημα και το βρήκε 151 τετραγωνικά!

-          Μήπως έκανε λάθος;

-          Λάθος έκανε ο εργολάβος! Όταν χώριζε το χώρο των 300 τετραγωνικών έκανε λάθος! Το δικό μου κατάστημα έχει εμβαδόν 151 τετραγωνικά και το διπλανό 149 τετραγωνικά!

-          Δηλαδή αν με έπειθες να πάρω το διπλανό κατάστημα θα με ξεγελούσες κατά ένα τετραγωνικό μέτρο!

-          Μακάρι να έπαιρνα εγώ το άλλο γιατί αν περάσει ο νόμος θα φύγει ο ενοικιαστής μου! Ψάχνω για γυψοσανίδες για να περιορίσω το εμβαδόν του καταστήματός μου κατά ένα τετραγωνικό μέτρο!

-          Τι να σου κάνω φίλε μου; Πρόσεχε ποιους ψηφίζεις!

Κ.Α.Χ.

19.5.2015