ΕΚΛΟΓΕΣ

                                                     ΕΚΛΟΓΕΣ

Φραπεδάκι, στην οδό Ονασαγόρου! Λιγότεροι οι περαστικοί σε σύγκριση με τη Λήδρας. ΄Ετσι διαβάζεις πιο άνετα την εφημερίδα ή το βιβλίο σου … Τα αποτελέσματα της εκλογικής αναμέτρησης για τις ευρωεκλογές κυριαρχούν στους τίτλους όλων των εφημερίδων!

-          Ψήφισες; Ρωτά ο φίλος μου ο Βάκης

-          Και βέβαια ψήφισα. Τα δικαιώματά μου δεν τα χαρίζω σε κανένα!

-          Και τι κατάλαβες;

-          Αυτομουντζώθηκα! Μία από τα ίδια. Βρέθηκα και πάλι στη μειοψηφία. Αυτοί που ψήφισαν είναι λιγότεροι από αυτούς που δεν ψήφισαν. Μια ζωή μειοψηφία! Το σύστημα όμως  είναι σταθερό, ακλόνητο και αταλάντευτο. Δύο, δύο, ένα, ένα.

-          Αν ήταν και στο ΠΡΟ-ΠΟ τόσο εύκολα τα πράγματα θα πλουτίζαμε σε μια μέρα.

-          Εσύ ψήφισες;

-          Εγώ παραλία με την πλειοψηφία.

-          Και τι κατάλαβες;

-          Αυτομουντζώθηκα! Κύπριος δεν είμαι κι εγώ; Αυτομαστιγώθηκα! Ότι και να κάνεις μια από τα ίδια.

-          Και τώρα ακολουθούν οι «αναλύσεις». Από τα ίδια πρόσωπα, με την ίδια ξύλινη γλώσσα, με τα ίδια «επιχειρήματα».

-          Ο Χάρρυ Κλυνν στις δόξες του. Και βγήκαν όλοι νικητές κι οι άλλοι ηττημένοι! Ο ένας κέρδισε στους αριθμούς. Ο άλλος κέρδισε αφού διατήρησε τον αριθμό των βουλευτών που είχε. Ο άλλος κέρδισε αφού έχασε λιγότερο από τον άλλο! Το θέατρο του παραλόγου σπάει ταμεία.

-          Μια ζωή μειοψηφία και κερδισμένος.

-          Εγώ μια ζωή πλειοψηφία και χαμένος. Κάτι είπες όμως για δικαιώματα;

-          Ναι το δικαίωμα του εκλέγειν και …

-          Στάσου ως εδώ! Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι ανήκει σε άλλους, σε κομματικούς, σε αυλικούς ...

-          Καλά το δικαίωμα του εκλέγειν.

-          Από ότι ξέρω τα δικαιώματα τα ασκείς. Δεν σου τα επιβάλλουν. Αν σου τα επιβάλουν τότε γίνονται υποχρεώσεις. Ας τολμήσουν και στις εθνικές εκλογές να καταστήσουν το δικαίωμα πραγματικό και όχι υποχρέωση! Τότε να δεις αποχή. Τότε θα νοιώσουν οι πολιτικοί μοναξιά και ίσως συνετιστούν.

Κ.Α.Χ

26.5.2014

ΦΠΑ

                                                                              ΦΠΑ

-          ΕΕΕ!

-          Ναι, Βάκη, τι θέλεις;

-          Τίποτα δεν θέλω.

-          Τότε γιατί φωνάζεις ΕΕΕ;

-          Μα δεν φωνάζω. Θέλω να σου πω για τα τρία έψιλον.

-          Ποια τρία έψιλον; Εγώ ξέρω τα τρία δέλτα, τα υφάσματα που πουλούσαν τότε που είμαστε φοιτητές στην Αθήνα.

-          Ακόμη εκεί είσαι; Τρία έψιλον, Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Από τον Ιούλιο λέγει η Κυβέρνηση η χώρα μας θα είναι παράδεισος. ΄Ολοι θα έχουμε ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Θα καθόμαστε και να το εγγυημένο θα έρχεται στο λογαριασμό μας στην τράπεζα.

-          Α, μάλιστα μιλάς με συντομογραφίες. Τελευταία μας έχουν φλομώσει μ΄ αυτές.

-          ΄Ακουσες για τα ΜΕΔ.

-          Ναι βέβαια. Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια.

-          Μας το λεν εξευγενισμένα. Άλλο ΜΕΔ και άλλο να σου λεν θα χάσεις το σπίτι σου αφού δεν έχεις να πληρώσεις τις  δόσεις σου.

-          Εκτός από τις συντομογραφίες με τα αρχικά των λέξεων μπαίνουν στη ζωή μας και νέες λέξεις. Για παράδειγμα Τρόικα. Θυμάσαι που μας έλεγαν στο Γυμνάσιο για την τριανδρία. Νομίζω στη Ρωμαϊκή ιστορία. Τώρα τη λένε Τρόικα.

-          Λοιπόν άκου μια νέα συντομογραφία-αρχικά  ΦΠΑ!

-          Τι λες τώρα. Το ΦΠΑ το ξέρουμε εδώ και χρόνια.

-          Όχι αυτό το ΦΠΑ. Είναι κάτι νέο. Φόρος Προστιθέμενης Ανοησίας.

-          Και που θα επιβληθεί αυτός;

-          Θα επιβάλλεται κάθε φορά που οι πολιτικοί μας και οι λοιποί αξιωματούχοι αμολούν την κοτσάνα τους.

-          Δηλαδή;

-          Μας λέγει «να απεγκλωβιστούμε από την Τρόικα» χωρίς να μας λέγει που θα βρούμε τα λεφτά. Κοπάνα του ένα ΦΠΑ.

-          Τώρα που το λες θα γεμίσουν τα ταμεία του κράτους με φρέσκο, ζεστό, της ώρας  χρήμα. Λεφτά να φαν κι οι κότες.

-          Και οι κότες και τα κοτοπουλάκια. ΄Ερχεται μας προτείνει «εκατόν πενήντα τρόπους για να βγούμε από την κρίση» Και πού θα βρεις τα λεφτά κύριε για να υλοποιήσεις έστω και μια από τις προτάσεις σου; Κοπάνα του ένα ΦΠΑ.

-          ΄Εχεις δίκαιο.

-          Ο υποψήφιος  Ευρώ(το παραδάκι)βουλευτής προτείνει όπως οι τράπεζες μειώσουν τα επιτόκια και όπως χορηγούν χαμηλότοκα δάνεια για επανεκκίνηση της οικονομίας. Πού θα βρουν κύριε οι τράπεζες τα λεφτά; Γιατί δε  δημιουργείς εσύ μια τέτοια τράπεζα; Είχαμε κάποτε τον γραφικό τύπο, τον ΄Ατοκο που ήθελε να γίνει πρόεδρος της Δημοκρατίας και να δίνει άτοκα δάνεια, τώρα έχουμε πολλούς τέτοιους. Κοπάνα του ένα ΦΠΑ.

-          Αμ τώρα με την απόφαση του ΕΔΑΔ (να και πάλι τα αρχικά) που επέβαλε στην Τουρκία να καταβάλει για τους αγνοούμενους και τους εγκλωβισμένους ενενήντα εκατομμύρια Ευρώ, άρχισαν να κάνουν υπολογισμούς για το πόσα θα πάρει ο καθένας! ΄Αμα δουν έστω και ένα Ευρώ από την Τουρκία να μου το σφυρίξεις κλέφτικα ή όπως αλλιώς θέλεις πες το!

-          Κοπάνα τους  ένα ΦΠΑ.

Κ.Α.Χ.

12.5.2014

ΓΕΦΥΡΕΣ

                                                               ΓΕΦΥΡΕΣ

Χωρίς νερά

Χωρίς ποτάμια

Χωρίς γεφύρια

Που να βρουν στέγη

Της πατρίδας

Τα άστεγα τέκνα

            Αυτά σιγοψιθύριζε ο φίλος μου ο Βάκης καθώς πίναμε τον καφέ μας στην παραλία Μακένζυ (πάντα διερωτώμαι ποιος ήταν αυτός ο Μακένζυ που έδωσε το όνομά του σε μια ολόκληρη περιοχή) αγναντεύοντας τη θάλασσα και τους τολμηρούς κολυμβητές που έκαναν το μπάνιο τους αυτή την περίοδο. Γιατί τους θεωρώ τώρα τολμηρούς δεν μπορώ να το εξηγήσω αφού και εγώ αρχίζω τα μπάνια μου το Μάιο και τα τελειώνω τον Οκτώβριο. Πέρσι την 28^η Οκτωβρίου έκανα το τελευταίο μου μπάνιο. Φέτος όμως ακόμη να μπω στη θάλασσα.

-          Φίλε Βάκη προσπαθείς σ’ αυτή την ηλικία να γίνεις ποιητής;

-          Όχι, τι ποιητής και τι λογοτέχνης. Απλά σκέφτομαι όσα λέγονται για προστασία της πρώτης κατοικίας και σε κανένα-δυο χρόνια βλέπω πολλούς άστεγους.

-          Καλά τα νερά και τα ποτάμια τι σχέση έχουν;

-          Εκεί που έχει νερά έχει και ποτάμια. Εκεί που έχει ποτάμια έχει και γέφυρες. Εκεί που έχει γέφυρες βρίσκουν στέγη οι άστεγοι!

-          Τι μου θύμισες τώρα μωρέ Βάκη!

-          Τι σου θύμισα;

-          Το Στρασβούργο και τον Κλοσάρ «μας». Από την Grande place ακριβώς απέναντι από το Gare centrale, ένα δρομάκι, όπου ήταν και το ξενοδοχείο «Ο Γρύλος», οδηγεί σε μια γέφυρα. Μόλις την περάσεις είναι η εκκλησία του αγίου Πέτρου. Στα σκαλοπάτια εκεί καθόταν, μάλλον κοιμόταν, ο Κλοσάρ μας. Εκεί κοιμόταν και ο σκύλος του. Από την άλλη πλευρά ένα μπουκάλι κρασί, μισοάδειο. ΄Ανθρωπος και σκύλος δεν ενοχλούσαν κανένα. Δεν ζητιάνευε. Απλά καθόταν και κοιμόταν εκεί. Το χειμώνα τυλιγμένος σε μια κουβέρτα. Οι περαστικοί του έριχναν μερικά σεντίμια ή κανένα φράγκο, δεν υπήρχε τότε το ευρώ. ΄Ετσι έβγαζε το κρασί του. Τον άρτον τον επιούσιον τον εξασφάλιζε από το σκουπιδοτενεκέ του φαστφουντάδικου που βρισκόταν λίγα μέτρα πίσω από την εκκλησία εκεί που ξεκινά το “Petite France”. Τα βράδια κατέβαινε κάτω από τη γέφυρα και συνέχιζε τον ύπνο του μαζί με άλλους άστεγους που μαζεύονταν εκεί. Θυμάσαι μια φορά που δεν ήταν εκεί το πρωί και ανησυχήσαμε;

-          Θυμάμαι , πώς να μη θυμάμαι! Την επομένη όμως ήταν εκεί και ησυχάσαμε.

-          Τώρα σίγουρα δεν θα είναι πια εκεί. Τότε εμείς είμαστε νέοι κι’ αυτός στην ηλικία μας τώρα. Θυμάσαι μια φορά που του αφήσαμε εκεί ένα μπουκάλι Beaujolais nouveau;

-          Ναι στα κλεφτά μη μας πάρει χαμπάρι ο άγιος Πέτρος!

-          ΄Εχεις δίκαιο όμως. Σ’ αυτό τον τόπο ούτε άστεγος δεν μπορείς να τη βρεις. Πώς να τη βρεις χωρίς γέφυρα να βάλεις το κεφάλι σου από κάτω;

-          Γέφυρες δεν έχουμε, εντάξει, αλλά από εκκλησίες με σκαλοπάτια δόξα τω θεώ!

Κ.Α.Χ.

5.5.2014        

ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

                                                            ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

                Καθόμουνα στο πρώτο καφέ της οδού Λήδρας και απολάμβανα το πρώτο φετινό φραπέ μου. Χωρίς ζάχαρη με λίγο γάλα. Σ΄αυτό το καφέ που είναι κοντά στην πλατεία Ελευθερίας. Αυτή την πλατεία που όταν είμαστε  ελεύθεροι λεγόταν πλατεία Μεταξά και τώρα που κατέχουν τη μισή Κύπρο οι Τούρκοι, λέγεται Ελευθερίας.

                Περνούσε από εκεί ο φίλος μου ο Βάκης. Μόλις πριν μερικές βδομάδες, όταν γιόρταζε ο άγιος Ιάκωβος έμαθα πως το όνομά του είναι Ιάκωβος. Ιάκωβος, Ιακωβάκης, Βάκης.

Τον φώναξα.

-          Βάκη έλα να πιούμε καφέ.

-          Αν κερνάς έρχομαι!

-          Και το ρωτάς; Κερνάω.

-          Πήγαινα στα κατεχόμενα για καφέ. Εκεί τον βρίσκω στη μισή τιμή!

Κάθισε και παραγγείλαμε ακόμη ένα φραπέ, οπότε τον άκουσα να μονολογεί. «Αν  ήμουν Υπουργός…»

-          Τι  λες φίλε μου; Μέχρι την τελευταία φορά που βρεθήκαμε σιγοτραγουδούσες το «Αν ήμουν πλούσιος …»

-          Αν ήμουν Υπουργός θα υπέβαλλα την παραίτησή μου!

-          Γιατί να θέλεις να είσαι Υπουργός και να παραιτηθείς;

-          Γιατί το όνομά μου να φιγουράρει ανάμεσα στις 11000 ονομάτων των προσώπων που έβγαλαν χρήματα στο εξωτερικό.

-          Εσύ που βρήκες τα λεφτά για να τα στείλεις στο εξωτερικό;

-          ΄Εστειλα 2500 λίρες Αγγλίας στην κόρη μου στο Εδιμβούργο. Δεν μπορώ να ανεχτώ να φιγουράρει το όνομά μου δίπλα στα ονόματα αυτών που κατέστρεψαν την οικονομία του τόπου.

-          Μην το σκέφτεσαι καθόλου. ΄Εστειλες 2500 λίρες Αγγλίας φοιτητικό συνάλλαγμα. Σιγά τα λάχανα!

-          Δεν είναι έτσι ακριβώς  φίλε μου. Σαν καλός Κύπριος πατριώτης δέχτηκα το κούρεμα αδιαμαρτύρητα. ΄Εχασα τη δουλειά μου και έμεινα άνεργος και πάλι χωρίς διαμαρτυρίες. Η γυναίκα μου έκλεισε το κατάστημα νεοτερισμών που διατηρούσε αφού δεν σταύρωνε πελάτη. Το υποστατικό είναι ιδιόκτητο, προίκα από τον πατέρα της, και εδώ και μήνες μας έμεινε στη βιτρίνα η πινακίδα «ενοικιάζεται».

 Όλα αυτά τα ανέχτηκα και κάνω υπομονή. Αλλά, να φαίνεται το όνομά μου δίπλα από τα ονόματα των μεγαλοαπατεώνων δεν μπορώ να το ανεχτώ! Ενώ αν ήμουν υπουργός θα υπέβαλλα την παραίτησή μου και θα εξιλεωνόμουν στα μάτια του κόσμου ή τουλάχιστο θα έκανα κάτι να μην έχω τύψεις. Τώρα από τι να παραιτηθώ; Από τη μιζέρια που δέρνει τον κόσμο όλο; Από την ανεργία που κάθε τρίτος και τέταρτος συμπολίτης μας είναι στα ίδια και χειρότερα χάλια;

Δεν ήξερα τι να του πω, πώς να αντιδράσω σε όλα αυτά; Το μόνο που είπα μέσα μου είναι ότι υπάρχει λύπη, στεναχώρια, απογοήτευση. Υπάρχει λύση για τα προβλήματα του κόσμου; Υπάρχει φως στην άκρη της σήραγγας;  Αδιέξοδο!

Κ.Α.Χ

30.4.2014

                                                          

Κ.Α.Χ

30.4.2014

Η φυλή ΑΖΟΝΑΟ

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στις 30.5.1980)

Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ

                                                                  Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ

Κάθισε στην πολυθρόνα του. Στη δική του πολυθρόνα. Σ’ αυτή που κάθεται εδώ και σαράντα χρόνια. Με ψηλή πλάτη έτσι που να ακουμπά το κεφάλι και να ξεκουράζεται και με πλαϊνά χέρια στα οποία ακουμπά τα δικά του. Εκεί ξεκουράζεται καθημερινά. Τώρα τελευταία εκεί, τα βράδια ή τα μεσημέρια του καλοκαιριού, παίρνει και κανένα υπνάκο.

Μόλις είχε επιστρέψει από το περίπτερο απ  όπου πήρε την εφημερίδα του. Την ίδια εφημερίδα που διαβάζει εδώ και σαράντα σχεδόν χρόνια.  Από τότε που πήρε τη σύνταξή του, την παίρνει από το περίπτερο της γειτονιάς και την πληρώνει καθημερινά. Παλαιότερα καθώς πήγαινε στο γραφείο του την έπαιρνε καθ’ οδόν  από άλλο περίπτερο. Μάλιστα ο περιπτεράς καραδοκούσε πότε θα περάσει από εκεί με το αυτοκίνητό του και του την έριχνε από το παράθυρο. Τον πλήρωνε κάθε βδομάδα ανελλιπώς.

Κάθισε λοιπόν και δίπλωσε την εφημερίδα στα τέσσερα στην τρίτη σελίδα. Πάντοτε αρχίζει την ανάγνωση της εφημερίδας από την τρίτη σελίδα, από το χρονογράφημα με τον καθημερινό τίτλο «χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία…». Ο καφές του βρισκόταν στο τραπεζάκι δίπλα από την πολυθρόνα. Σκέτος χωρίς καϊμάκι. Τον είχε αφήσει εκεί η γυναίκα του μόλις τον άκουσε να επιστρέφει από το περίπτερο. Τράβηξε μια γουλιά. Πρέπει να είχε κρυώσει αρκετά. ΄Ετσι τον πίνει . Όχι πολύ ζεστό.

-          Μην ρουφάς τον καφέ σου, χριστιανέ μου! Σε ακούει όλη η γειτονιά!

΄Ηταν η φωνή της γυναίκας του από την κουζίνα. Δεν αντέδρασε καθόλου. Δεν απάντησε. Αυτό κάνει εξάλλου τα τελευταία χρόνια. Δεν αντιδρά στις παρατηρήσεις της γυναίκας του. «Η σιωπή είναι χρυσός» σκέφτηκε. «΄Ελα όμως που δεν είναι. Αν ήταν εδώ μέσα θα ήταν όλα χρυσά» συνέχισε στη σκέψη του. Τη διέκοψε όμως και είπε.

                -Χαιρετίσματα από την κυρία Λουκία . Τη συνάντησα στο περίπτερο, πρόσθεσε για να προλάβει την ερώτηση της γυναίκας του που θα ήταν. «Που είδες εσύ την κυρία Λουκία;»

Είχε σχεδόν τελειώσει ανάγνωση του χρονογραφήματος όταν ακούστηκε από μακριά σειρήνα αυτοκινήτου. «Μήπως είναι ασθενοφόρο, Θεός φυλάξοι» σκέφτηκε και συνέχισε την ανάγνωση. «Όχι μάλλον δεν είναι ασθενοφόρο. Τις προάλλες που ήρθε ασθενοφόρο στη γειτονιά για να μεταφέρει τη γριά που έμενε στο τέρμα του δρόμου σε μια μικρή κατοικία στο βάθος του οικοπέδου, η σειρήνα ηχούσε διαφορετικά». Προσπάθησε να συνεχίσει την ανάγνωση του χρονογραφήματος αλλά δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί. ΄Αφησε την εφημερίδα στο πλαϊνό τραπεζάκι και άκουσε με προσοχή τον ήχο της σειρήνας που όλο και πλησίαζε προς το σπίτι του. « Ναι, ναι είναι σειρήνα περιπολικού. Τι να θέλει άραγε ένα περιπολικό στη γειτονιά μας μια ήσυχη περιοχή όπου δεν συμβαίνουν πράγματα;» Σήκωσε ξανά την εφημερίδα του, όμως ήταν αδύνατο να συγκεντρωθεί στο χρονογράφημα. Το περιπολικό όλο και πλησίαζε και ο ήχος της σειρήνας του γινόταν πολύ ενοχλητικός. Του φάνηκε ότι το περιπολικό σταμάτησε έξω από το σπίτι του. Με το που σταμάτησε το περιπολικό σταμάτησε και η σειρήνα. Η γυναίκα του εμφανίστηκε από την κουζίνα κρατώντας μια πετσέτα και σκουπίζοντας τα χέρια της.

-          Δεν ακούς τις σειρήνες, χριστιανέ μου;

-          Τις ακούω, πώς δεν τις ακούω;

-          Και τι κάνεις εκεί; Δεν σηκώνεσαι να δεις τι συμβαίνει έξω από το σπίτι σου;

-          Τι να συμβαίνει; Μέσα στο σπίτι μου όλα καλά είναι!

-          Βγες έξω, πήγαινε να δεις τι γίνεται!

΄Εβγαλε τα γυαλιά του και τα ακούμπησε πάνω στην εφημερίδα. Σηκώθηκε βάζοντας δύναμη με τα χέρια του πάνω στα χερούλια της πολυθρόνας. Κοντοστάθηκε για λίγο και τεντώθηκε. Προχώρησε προς την εξώπορτα και την άνοιξε. Από τα σκαλοπάτια του απέναντι σπιτιού κατέβαιναν δυο αστυνομικοί και στη μέση τους είχαν τον… «Βλέπω καλά;» σκέφτηκε.  Τον απέναντι γείτονά του, το διευθυντή της Τράπεζας. ΄Εκανε μεταβολή και μπήκε μέσα κλείνοντας πίσω του την πόρτα.

-          Τι έγινε, χριστιανέ μου; ΄Αλλαξες χρώμα! Τι συμβαίνει;

-          Συνέλαβαν τον απέναντι γείτονά μας. Το διευθυντή της Τράπεζας!

-          Μα αυτόν τον καλόν άνθρωπο;

-          Καλές… ΄Αρχισε να λέγει και συνέχισε μέσα του «καλές και οι καταθέσεις του κόσμου». ΄Ασε μας ρε γυναίκα με τους καλούς ανθρώπους!

Σωριάστηκε στην πολυθρόνα του. ΄Εβαλε τα γυαλιά του και σήκωσε την εφημερίδα του.

-          ΄Ασε με σε παρακαλώ να τελειώσω τα «χαιρετίσματα στην εξουσία»!

Κ.Α.Χ.

6.3.2014  

                                                               

Konstantinos P. Kavafis Svece

Konstantinos P. Kavafis

Svece

Pred nama su dani buducnosti
kao red upaljenih svecica-
zlatne, tople i drhtave svecice.

Za nama ostaju prosli dani
tuzni red ugasenih sveca;
najblize jos dime
hladne svece, otopljene i iskrivljene.

Ne zelim da ih gledam; njihov izgled me zalosti
i zalosno mi je da se secam njihove prve svetlosti.
Ispred sebe gledam moje upaljene svece.

Ne zelim da se okrenem da ih vidim i da se zastrasim.
Kako se brzo produzava mracni red.
Kako se brzo umnozavaju ugasene svece.

(Preveo sa grckog K.A.Hadjipavlou)