Εκδηλώσεις για την Κύπρο στο Βελιγράδι το 1974 και το 1975

Η Κύπρος
Κύπρος, ελευθερία χωρίς ακρογιαλιές
Η Κύπρος χτες και σήμερα

΄Ελληνες του Βελιγραδίου μέσα από μικρές αγγελίες του 19ου αιώνα

Οι Έλληνες του Βελιγραδίου μέσα από μικρές αγγελίες του 19ου αιώνα

( Του Κωνσταντίνου Α. Χατζηπαύλου)


Αγγελία

Ενοικιάζεται οικία με τρία υπνοδωμάτια, ηλιακό, κουζίνα, παιδικό δωμάτιο, δωμάτιο για πλύσιμο, υπόγειο και καταπακτή(1), από το δεκαπενταύγουστο, για ευκολία απευθύνεστε στο εμπορικό κατάστημα
Θωμά Μ. Λέκου
Οδός Λιουμπιτσίνα αρ. 11

(Πηγή «Σερβική Εφημερίδα» (Srpske Novine) αρ. 66, ημερ.24.3.1881)
(1) Καταπακτή, άνοιγμα στο δρόμο που επικοινωνούσε με το υπόγειο για αποθήκευση κάρβουνου για θέρμανση.

Μνημόσυνο

Στον αλησμόνητο σύζυγο, σεβαστό πατέρα και πενθερό
Αναστάσιο Ζάχο, έμπορο,
τελούμε εξάμηνο μνημόσυνο στις 12 Μαίου 1881, στο Βελιγράδι..
Η σύζυγος Σουλτάνα, οι υιοί Δημήτριος, Περικλής και Αλέξανδρος η θυγατέρα Λένκα Πάτσου και ο γαμβρός Δρ Λάζα Πάτσου.

(Πηγή «Σερβική Εφημερίδα» (Srpske Novine) αρ. 106, ημερ. 15.5.1881


Πωλώ

Ελιές από το Βόλο φετινές, χαλβά σε κουτιά, γαλλικές σαρδέλες και διάφορα άλλα είδη μπακάλη, που παρέλαβα αυτές τις μέρες, λιανικώς και χονδρικώς σε πολύ λογικές τιμές.
Βελιγράδι 4 Δεκεμβρίου 1880
Με σεβασμό
Τριαντάφυλλος Λαζαρίδης
Μπακάλης.

(Πηγή «Σερβική Εφημερίδα» (Srpske Novine) αρ. 272, ημερ. 5.12.1880)


Ιατρός

Ο Γενικός Ιατρός Δρ Λάζα Πάτσου ανακοινώνει στο σεβαστό κοινό ότι έχει εγκατασταθεί εδώ ως Γενικός Ιατρός. Κατοικεί στην οδό Σάββα αρ. 3, στο σπίτι του μακαρίτη Αναστάσιου Ζάχου. Δέχεται στο σπίτι από 1-3 και αυτές τις ώρες θεραπεύει δωρεάν τους άπορους.

(Πηγή «Σερβική Εφημερίδα» (Srpske Novine) αρ. 272, ημερ. 5.12.1880)


Ανακοίνωση

Τίμια έχω ανταποκριθεί στο γραμμάτιο με το οποίο χρωστούσα στο Νούση Χάρη από την ενορία Ηρώων, τρία χρυσά μετζίτια, 12 αργυρά γρόσια και του έχω αποπληρώσει το χρέος και επομένως σε οποιοδήποτε βρεθεί τέτοιο γραμμάτιο στο όνομά μου δεν αξίζει τίποτα.
1 Δεκεμβρίου 1880
Κρούσεβατς
Πασχάλη Παναγιώτης.

(Πηγή «Σερβική Εφημερίδα» (Srpske Novine) αρ. 274, ημερ. 9.12.1880)

΄Ελληνες του Βελιγραδίου μέσα από μικρές αγγελίες του 19ου αιώνα

Greeks in Serbia in 19th century

Ο Λουκής Λάρας του Δ. Βικέλα στα Σέρβικα

Ο ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ του Δημητρίου Βικέλα στα Σέρβικα

Το 1881 ο Ελληνικής καταγωγής Μπόζιο Μπόντη (Bozidar Bodi) δημοσίευσε στη «Σερβική Εφημερίδα» του Βελιγραδίου, σε μετάφραση στα Σέρβικα, αποσπάσματα από το έργο του Δημητρίου Βικέλα Λουκής Λάρας με τον τίτλο Λούκα Λάρης.

Στο τέλος της μετάφρασης ο Μπόντη στις 23.1.1881 δημοσιεύει επίλογο στον οποίο αναφέρει τα ακόλουθα. «Παρόλο που αυτή η ωραία ιστορία του Βικέλα που μεταφέρω σε μετάφραση, δεν χρειάζεται από μέρους μου οποιαδήποτε προσθήκη για να τη συστήσω, εντούτοις από ενδιαφέρον για το θέμα πρέπει να αναφέρω ορισμένα πράγματα σε σχέση με τη λογοτεχνία στους σύγχρονους Έλληνες αφού κανένα έργο δεν γνωρίζουμε (στη Σερβία) που να περιέχει αξιόπιστες πηγές γι’ αυτούς».

Στη συνέχεια ο μεταφραστής αναφέρει δυο ιστορίες της νεοελληνικής λογοτεχνίας, του δρα Ρούντολφ Νικόλα στις εκδόσεις Μπρόντχαους και μια έκδοση του Αλέξανδρου Ραγκαβή στα γαλλικά. Για την πρώτη έκδοση του Ρούντολφ Νικόλα καταγράφει και αρκετά κριτικά σχόλια. Ο Μπόντη αναφέρει ως πρωτεργάτες του «νέου διηγήματος» στην Ελλάδα τους αδελφούς Αλέξανδρο και Παναγιώτη Σούτσου, αναφέροντας το διήγημα του Αλέξανδρου «Ο Εξόριστος του1861» και του Παναγιώτη «Λέανδρος». Αναφέρει επίσης το Γρηγόριο Παλαιολόγο και το έργο του «Ο ζωγράφος» και τον Κωνσταντίνο Ράμφο με το έργο «Χαλέτ Εφέντης». Προσθέτει, στον επίλογό του ο Μπόντη ότι «ο συγγραφέας Τιμολέων Αμπελάς έχει γράψει ένα πατριωτικό μυθιστόρημα με τον τίτλο ‘Η Ελένη της Μιλήτου’ και ότι ο γιατρός Π. Α. Σαλαμπάντας στο έργο του περιγράφει με εξαίρετο τρόπο την τύχη των Σουλιωτών». Κάνει επίσης αναφορά στο Στέφανο Ξένο και στην «Πάπισσα Ιωάννα» του Εμμανουήλ Ροίδη.

Ο Μπόντη καταλήγει. «Βλέποντας ότι ο Λουκής Λάρας είχε μεγάλη απήχηση στους λαούς της Δυτικής Ευρώπης, απεφάσισα να το μεταφράσω για χάρη του δικού μας αναγνωστικού κοινού. Αυτό το έργο στο σύνολό του θα συνεισφέρει στο να αμβλυνθεί η εντύπωση για το μικρό σε αριθμό ελληνικό λαό. Εμείς οι μικροί λαοί γνωρίζουμε ότι η σωτηρία μας έγκειται μόνο στην συνένωση και στην ανάπτυξη των σχέσεών μας, ότι η μοίρα μας είναι κοινή και ότι η ιστορία της επανάστασής μας και της ελληνικής επανάστασης έχουν πολλές παρόμοιες εκφάνσεις. Σειρά ιστοριών απελευθέρωσης του ενός και του άλλου λαού έχει γραφτεί με αίμα και όταν τα βάσανά μας είναι τα ίδια και όταν μας ενώνει η θρησκεία, εκτός τούτου γνωρίζουμε ότι για αιώνες ζήσαμε μαζί, τότε πρέπει ιδιαίτερα τώρα να σηκωθούμε με όλες μας τις δυνάμεις και με ενωμένες τις δυνάμεις μας να υπερασπίσουμε τα συμφέροντα των λαών μας έτσι που να είμαστε άξιοι απόγονοι των μεγάλων ηρώων, ΄Ομπιλιτς(1), Λεωνίδα, Σίντζελιτς(1) και Βαγατσάρη(2)».

(Του Κωνσταντίνου Α. Χατζηπαύλου)

(Πηγή «Σερβική Εφημερίδα» ( Srpske Novine) αρ. 17, ημερ. 23.1.1881)

(1)Οπλαρχηγοί-ήρωες των αγώνων των Σέρβων κατά των Τούρκων
(2)Άγνωστο όνομα
Ολόκληρο το έργο μετέφρασε αργότερα ο καθηγητής Dragutin Anastasijevic