Οικοκυρά

ΟΙΚΟΚΥΡΑ

Με το φίλο μου το Βάκη ξαπλώναμε, στη σκιά μιας ομπρέλας, στην παραλία της Ακτής του Κυβερνήτη έχοντας δίπλα μας, στο μέσο μας, ένα τραπεζάκι με δύο φραπέ.

Στο διπλανό κρεβατάκι ξάπλωσε ένας άλλος λουόμενος που είχε μαζί του ένα τεράστιο ραδιοκασετόφωνο απ’ αυτά που στη δεκαετία του εξήντα και εβδομήντα κουβαλούσαν στον ώμο του οι Αφροαμερικανοί ακούοντας μουσική και περπατώντας στο ρυθμό του τραγουδιού. Άνοιξε το ραδιόφωνό του στη «διαπασών» χωρίς να υπολογίζει αν οι γύρω του είχαν όρεξη να ακούνε ραδιόφωνο ή όχι. Εκτός από τη μουσική το πρόγραμμα έδινε το μικρόφωνο στους ακροατές οι οποίοι έλεγαν τον πόνο τους, οπότε σε κάποια στιγμή ακούμε τον κύριο Γιώργο να λέει:

«Μα εν πράματα τούτα! Εγώ να βάζω «πούλια» στις κοινωνικές ασφαλίσεις για σαράντα χρόνια και να παίρνω σύνταξη 500 Ευρώ και η γειτόνισσά μου χωρίς να βάλει ούτε ένα «πούλι» να παίρνει σύνταξη οικοκυράς 350 Ευρώ; Εν πράματα τούτα σιόρ;»

-          Τι σου θυμίζει αυτό που ακούσαμε τώρα Βάκη;

-          Το τραγούδι με τη Μαίρη Παναγιωταρά, μια εργαζόμενη οικοκυρά!

-          Εμένα μου θυμίζει και την ακόλουθη ιστορία:

« Ο κύριος Ανδρέας Ανδρέου επισκέπτεται ένα ψυχολόγο και του λέει:

-          Γιατρέ η γυναίκα μου με αποφεύγει τελευταία και όλο μου λέγει ότι είναι κουρασμένη!

-          Τι δουλειά κάνετε κύριε Ανδρέου;

-          Είμαι διευθυντής υποκαταστήματος στην Τράπεζα. Σοβαρή δουλειά!

-          Τι δουλειά κάνει η γυναίκα σας κύριε Ανδρέου;

-          Δεν εργάζεται, είναι οικοκυρά.

-          Τι ώρα ξυπνάτε κύριε Ανδρέου;

-          Στις εφτά το πρωί, εκτός Σαββάτου και Κυριακής.

-          Τι ώρα ξυπνά η γυναίκα σας;

-          Στις έξι το πρωί.

-          Γιατί στις έξι και όχι στις εφτά;

-          Μα πρέπει να ετοιμάσει το πρόγευμά μας και επίσης να ετοιμάσει τα παιδιά για το σχολείο. Να τα ντύσει, να φάνε το πρόγευμά τους, να τους ετοιμάσει το σάντουιτς που θα πάρουν στο σχολείο και να τα πάει στο σχολείο και το νηπιαγωγείο. Στο μεταξύ θα φύγω κι εγώ για το γραφείο.

-          Μετά από το σχολείο τι κάνει η γυναίκα σας;

-          Πάει στην υπεραγορά για ψώνια και επιστρέφει σπίτι.

-          Και τι κάνει μετά;

-          Θα μαγειρέψει και μετά θα πάει στο σχολείο και στο νηπιαγωγείο για να φέρει τα παιδιά. Στο μεταξύ θα επιστρέψω κι εγώ στο σπίτι κατάκοπος από τη δουλειά και θα στρώσει το τραπέζι να φάμε.

-          Και αφού τελειώσετε το φαγητό σας τι κάνετε;

-          Εγώ θα ξεκουραστώ από τη δουλειά και η γυναίκα μου θα πλύνει τα πιάτα και θα βάλει κανένα πλυντήριο. Θα διαβάσει στα παιδιά και θα τα πάει στα ιδιαίτερα. Όταν επιστρέψουν θα ετοιμάσει κάτι ελαφρύ να φάμε και θα βάλει τα παιδιά για ύπνο. Μετά θα σιδερώσει το πουκάμισο που θα βάλω για να πάω στην Τράπεζα την επομένη.

-          Εσείς τι κάνετε;

-          Βλέπω τηλεόραση και διαβάζω εφημερίδα για να ενημερωθώ για την κίνηση των μετοχών στο χρηματιστήριο. Μετά όταν θα πάμε στο κρεβάτι με αποφεύγει με τη δικαιολογία ότι είναι κουρασμένη!

-          Τι δουλειά κάνει η γυναίκα σας είπαμε;

-          Σας είπα. Δεν εργάζεται. Είναι μια απλή οικοκυρά!»

Αυτή την ιστορία μου θύμισε φίλε Βάκη ο κύριος που διαμαρτυρόταν στο ραδιόφωνο για τη σύνταξη της οικοκυράς.

20.7.2016

Φόρος ακίνητης

ΦΟΡΟΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ

Με το φίλο μου το Βάκη συμφωνήσαμε να συναντηθούμε σε καφετέρια της οδού Λήδρας για φραπέ. Έφτασε «κάθιδρος και καταϊδρωμένος» , που λέμε. Πήραμε τα φραπέ μας και καθίσαμε. Μετά την πρώτη γουλιά λέω στο Βάκη:

-          Τόσο πολύ σε έπιασε η ζέστη και έγινες «σούπα λούμα»;

-          Όχι, έπρεπε να πάω στα γραφεία των εφημερίδων.

-          Να κάνεις τι;

-          Να δημοσιεύσω μικρή αγγελία.

-          Καλά γιατί δεν το έκανες ηλεκτρονικά από το σπίτι;

-          Ξέρεις ότι δεν είμαι καλός με τα ηλεκτρονικά.

Κατεβάσαμε και δεύτερη γουλιά και του λέω:

-          Σαν τι αγγελία δημοσιεύεις;

-          Θα πουλήσω το χωράφι!

-          Το χωράφι που κληρονόμησες από τη μητέρα σου;

-          Ναι αυτό!

-          Μα εσύ μου έλεγες ότι δεν πρόκειται να το πουλήσεις και ότι θα το αφήσεις στα παιδιά σου;.

-          Έλεγα, πώς δεν έλεγα; Τώρα όμως μου το εκτίμησαν για εκατομμύριο και βάλε. Και επιπρόσθετα κάποια κόμματα θα επιβάλουν κλιμακωτούς συντελεστές για τη φορολογία ακίνητης ιδιοκτησίας. Πού να βρω λοιπόν λεφτά να πληρώνω το φόρο;

-          Έχεις δίκαιο! Εσύ και κάθε φτωχός συνταξιούχος πού να βρει τα λεφτά για το φόρο επειδή έτυχε να κληρονομήσει ένα χωράφι από τους γονείς του;

-          Εσύ να μου πεις!

-          Να σου πουν οι βουλευτές, για να μην πω να τους πουν εκείνους οι μούλες. Δήθεν με τον κλιμακωτό συντελεστή θα πληρώσουν οι μεγαλοκτηματίες. Αντίθετα με τέτοιο συντελεστή το μόνο που θα καταφέρουν είναι να εξαναγκάσουν το φτωχό κοσμάκη να πουλήσει τις περιουσίες του στους μεγαλοκτηματίες. Κερδισμένος θα είναι και πάλι ο πλούτος!

-          Όπως πάντα!

Κατεβάσαμε ακόμη μια γουλιά πικρό φραπέ για να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Πάσσαλος πασσάλω εκκρούεται!

Κ.Α.Χ.

6.7.2016

Αποχή από τα δελτία ειδήσεων

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΛΤΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Φραπέ με το φίλο μου το Βάκη σε καφετέρια της οδού Ονασαγόρου. Τίποτα δεν είναι πιο δροσιστικό και διαρκείας από ένα φραπέ, χωρίς ζάχαρη και με λίγο γάλα, τώρα που άρχισε η θερμοκρασία να κυμαίνεται μεταξύ τριάντα και σαράντα. Η κουβέντα –πού αλλού;- στα μετεκλογικά μας και συγκεκριμένα στην εκλογή του νέου προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων. Λέει ο φίλος μου ο Βάκης:

-          Κάθισαν όλοι στην … κλούβα και περίμεναν.

-          Ένας όμως ευνοήθηκε από την τακτική της … κλούβας και βγήκε πρόεδρος! Η μαγκιά όμως δεν είναι να κάτσεις στην  … κλούβα. Μαγκιά είναι να σου βγει και να πετύχεις αυτό που θέλεις!

-          Ο άνθρωπος τα κατάφερε! Όλα τα άλλα είναι για τους πολιτικούς αναλυτές και τους αναλυτές των καφενείων!

-          Αυτά βλέπει ο κόσμος και τραβά τα μαλλιά της κεφαλής του, αν έχει, και λέει «ρε τι έκανα ο μακάκας και πήγα και ψήφισα» και τρέχει να … εγγραφεί μέλος στο πρώτο κόμμα, αυτό της αποχής. Στις επόμενες εκλογές το κόμμα της αποχής θα χτυπήσει σαραντάρα!

Μετά από ένα καλό ανακάτεμα των φραπέ κατεβάσαμε από μια γουλιά με μεγάλη απόλαυση και συνεχίσαμε:

-          Βάκη, παρακολουθείς τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων;

-          Ανελλιπώς!

-          Σκέφτομαι να ιδρύσω ένα καινούριο κίνημα που θα λέγεται «αποχή από τα δελτία ειδήσεων».

-          Μα τι λες; Εσύ τόσο πολιτικοποιημένο άτομο να μην ενημερώνεσαι;

-          Έχουμε τώρα οκτώ κόμματα στη Βουλή. Αφήνει η Φανού μια κλανιά και βγαίνουν όλοι και κάνουν δηλώσεις. Ένα κόμμα εκθειάζει την πράξη της Φανούς και τα άλλα εφτά την κριτικάρουν λέγοντας περίπου τα ίδια. Η δημόσια τηλεόραση δέσμια των κανονισμών προβολής των κομμάτων που τα ίδια καθόρισαν παρουσιάζει και τους οκτώ εκπροσώπους των κομμάτων να σχολιάζουν την κλανιά της Φανούς χωρίς να λένε τίποτα το ουσιαστικό. Γι αυτό εισηγούμαι αποχή από τα δελτία ειδήσεων που άρχισαν να … βρομούν!

-          Τώρα που το σκέφτομαι έχεις δίκαιο!

-          Θα βλέπουμε τις διεθνείς ειδήσεις από το Euronews και το δελτίο καιρού. Σ’ ότι αφορά φόνους ληστείες και ναρκωτικά θα τα μαθαίνουμε από το διαδίκτυο και μάλιστα πιο γρήγορα!

-          Μα το διαδίκτυο δεν είναι έγκυρο.

-          Καλά νομίζεις πως οι τηλεοπτικοί σταθμοί είναι έγκυροι; Και κάτι ακόμη Βάκη.

-          Τι;

-          Αφιερωμένο εξαιρετικά σε  πολιτικούς και δημοσιογράφους που βάλθηκαν να αλλάξουν το γένος της ψήφου. Λέμε η ψήφος και όχι ο ψήφος. Άλλο η ψήφος και άλλο ο ψόφος. Άλλο να ρίχνεις τη ψήφο σου και άλλο να «φκάλλεις … ψόφο»!

Κ.Α.Χ.

8.6.2016

Πάσχα, Λαμπρή, Ανάσταση!

ΠΑΣΧΑ, ΛΑΜΠΡΗ, ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Όταν ήμουνα μικρός, πριν πάω ακόμη στο δημοτικό σχολείο, το Αρρεναγωγείο Κα:ιμακλίου, οι έννοιες που άκουα από τους μεγάλους ότι  «θα γιορτάσουμε το Πάσχα», «έρχεται η Λαμπρή» ή «Καλή Ανάσταση», ήταν συγχυσμένες στο μυαλό μου. Δεν με ένοιαζε και πολύ όμως τότε αυτό, γιατί το Πάσχα, η Λαμπρή ή η Ανάσταση, όπως και να την έλεγαν οι μεγάλοι, σήμαινε χαρές και δώρα και καλό φαγητό. Σήμαινε ακόμη εκκλησία τις νυχτερινές ώρες, αυτοσχέδιες κροτίδες, άκακες τότε, «λαμπρατζιές», μικρές τότε και παραδοσιακές, καθώς επίσης και μια μαγεία γιατί ο Χριστός μετά τη σταύρωση αναστηνόταν και νικούσε το θάνατο. Ο Χριστός εκείνες τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, ήταν κάτι σαν το «παιδί» του σινεμά που τα έβαζε με τους κακούς και τους νικούσε.

Η καλύτερη μέρα από όλες ήταν το Σάββατο το βράδυ, Κυριακή ξημερώματα, όχι μόνο γιατί αναστηνόταν ο Χριστός αλλά και γι αυτό που ακολουθούσε. Ξεκινούσαμε όλοι οι συγγενείς από τα σπίτια μας, πηγαίναμε στην εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας, ακούαμε τον «Καλό Λόγο», το μήνυμα της Ανάστασης, ανάβαμε τα κεριά μας και πηγαίναμε όλοι το «Άγιο φως» στο σπίτι της γιαγιάς. Εκεί άρχιζε η διασκέδαση με σούπα από βοδινό, με κρέας δαμαλιού και αρνιού, το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών και η δοκιμή της φλαούνας, αυτού του «μαγικού εδέσματος» που τρώγαμε μια φορά το χρόνο!

Εκτός από όλα αυτά στις παιδικές μου αναμνήσεις για την Ανάσταση είναι και η μορφή της Χουανίτα Ντολόρες Ντεπάλμα. Κάθε Λαμπρή, φεύγοντας από την εκκλησία με το κερί στο χέρι με το Άγιο φως, Καθοδόν προς το σπίτι της γιαγιάς, περνούσαμε έξω από το σπίτι της «Σπανιόλας» όπως έλεγαν οι μεγάλοι. Εκεί έξω στο δρόμο καθόταν η Χουανίτα Ντολόρες Ντεπάλμα με μαύρο φόρεμα, στολισμένο στα μανίκια και στο κάτω μέρος με άσπρη δαντέλα, με τα μαλλιά της, στην αρχή μαύρα και στη συνέχεια άσπρα σαν το χιόνι, πιασμένα κότσο ψηλά στο κεφάλι. Καθόταν σε μια καρέκλα τριγυρισμένη από καμιά δεκαπενταριά γάτους και τους μοίραζε κομμάτια φλαούνας.

Ζούσε μόνη της στο σπίτι από τότε που σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα ο άντρας της, ο Δώρος. Ήταν μεγάλο Σάββατο εκείνη τη χρονιά στην οποία έπεφτε το Πάσχα των Καθολικών με τη Λαμπρή των Ορθοδόξων. Ο Δώρος είχε πάει για δουλειά στην Πάφο και επέστρεφε με το αυτοκίνητό του να προλάβει να γιορτάσει το Πάσχα μαζί με τη γυναίκα του. Στον ανήφορο της Κακορατζιάς προσπάθησε να προσπεράσει ένα φορτηγό και συγκρούστηκε μετωπικά μα άλλο αυτοκίνητο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση. Ο θάνατός του όπως έγραψαν τότε οι εφημερίδες ήταν ακαριαίος …

Από τους μεγάλους εμείς τα παιδιά ακούαμε που έλεγαν με τρόπο για να μην καταλάβουν δήθεν τα παιδιά, ότι η Χουανίτα Ντολόρες Ντεπάλμα ήταν αρτίστα σε καμπαρέ της Λευκωσίας. Εκεί τη γνώρισε ο Δώρος που είχε τότε επιστρέψει από τη Σκωτία όπου είχε σπουδάσει αρχιτέκτονας, την ερωτεύτηκε και την παντρεύτηκε παρά την αντίθεση των γονιών του να μη γίνει αυτός ο γάμος. Γάμος με μια «αρτίστα» …

Παιδιά δεν απέκτησαν και έτσι η Χουανίτα Ντολόρες Ντεπάλμα από τότε που έχασε τον άντρα της, μέχρι που έφυγε από το μάταιο τούτο κόσμο. Μοίραζε κάθε Πάσχα φλαούνες στους γάτους της γειτονιάς.

Κ.Α.Χ.

1.5.2016 

Μουχτιτζήδες

ΜΟΥΧΤΙΤΖΗΔΕΣ

Παίρνουμε τον τρίτο μας καφέ στο Ζύγι με το φίλο μου το Βάκη. Αυτή τη φορά καθίσαμε στο καφενείο της Μαρίνας, τη «Μαρινοπαρέα», που δεν είμαι βέβαιος αν πήρε το όνομά του από τη Μαρίνα Ζυγίου ή από τον Ζυγιώτη ιδιοκτήτη του που ονομάζεται Μαρίνος. Παραγγείλαμε δύο κυπριακούς καφέδες (ελληνικούς, βυζαντινούς, τούρκικους, διαλέγετε και παίρνετε) με την ιδέα ότι ταιριάζουν καλύτερα με το λαϊκό χαρακτήρα του καφενείου.

Ο φίλος μου ο Βάκης μου λέει:

-          Είδες τη δημοσκόπηση του ΡΙΚ για τις βουλευτικές εκλογές;

-          Ναι, μία από τα ίδια!

-          Θα έχουμε εφτακομματική Βουλή!

-          Θα έχουμε «Χάβρα των Εβραίων» ή μάλλον «Χάβρα των Κυπρίων»!

-          Αυτό απέδειξε η τελευταία συνεδρία της απερχόμενης Βουλής!

-          Των απερχόμενων οριστικά 14 βουλευτών περιλαμβανομένου και του προέδρου του σώματος. Κάθε φορά που έχουμε βουλευτικές εκλογές έρχεται στο νου μου το εξής ανέκδοτο:

«Ένας ανθοπώλης πηγαίνει στον κουρέα και κάθεται για κούρεμα και ξύρισμα. Ο κουρέας τον περιποιείται και εκείνος ρωτά:

-          Πόσα σας χρωστώ;

-          Δέκα Ευρώ για το κούρεμα. Το ξύρισμα αυτή τη βδομάδα είναι δωρεάν.

Ο ανθοπώλης πληρώνει και φεύγει και το πρωί ο κουρέας βρίσκει έξω από την πόρτα του καταστήματός του μια ανθοδέσμη με τις ευχαριστίες του ανθοπώλη.

Στο κουρείο μπαίνει ένας ζαχαροπλάστης για κούρεμα και ξύρισμα. Ο κουρέας τον περιποιείται  και ο ζαχαροπλάστης ρωτά:

-          Πόσα σας οφείλω;

-          Δέκα Ευρώ για το κούρεμα. Το ξύρισμα αυτή τη βδομάδα είναι δωρεάν.

Ο ζαχαροπλάστης πληρώνει και φεύγει και ο κουρέας την επομένη το πρωί βρίσκει έξω από την πόρτα του καταστήματός του ένα δισκάκι με γλυκά, με τις ευχαριστίες του ζαχαροπλάστη.

Το ίδιο επαναλαμβάνεται και ένα φούρναρη και την επομένη το πρωί ο κουρέας βρίσκει έξω από την πόρτα του καταστήματός του ένα σακουλάκι με αλμυρά με τις ευχαριστίες του φούρναρη.

Την επομένη μπαίνει στο κουρείο ένας βουλευτής για κούρεμα και ξύρισμα. Ο κουρέας τον περιποιείται και ο βουλευτής ρωτά:

-          Πόσα θα πληρώσω;

-          Δέκα Ευρώ για το κούρεμα. Το ξύρισμα αυτή τη βδομάδα είναι δωρεάν.

Ο βουλευτής πληρώνει και φεύγει και την επομένη το πρωί ο κουρέας βρίσκει κάτω από την πόρτα του κουρείου του ένα σημείωμα από το βουλευτή που έγραφε ΜΟΝΟ για ξύρισμα.

Ο κουρέας έβαλε όλη του την τέχνη και έκανε τους βουλευτές κιμά καθώς τους ξύριζε, λέγοντας: Φτάνει πια να μας ξυρίζετε και να μας πετσοκόβετε μόνο εσείς!»

Κ.Α.Χ.

24.4.2016     

Ψηφίστε με!

ΨΗΦΙΣΤΕ ΜΕ!

Μας άρεσε η εξόρμηση για φραπέ στην καφετέρια Socafe στο Ζύγι και βρεθήκαμε εκεί για δεύτερη μέρα με το φίλο μου το Βάκη. Καθίσαμε στο τραπεζάκι, έφτασαν τα φραπέ μας και αρχίσαμε και οι δυο σαν καλοκουρδισμένα ρομπότ το ανακάτεμα. Το ανακάτεμα έγινε μέρος της «τελετουργίας» απόλαυσης του καφέ! Δεν είδα ποτέ μου κανένα που όταν φτάσει το φραπέ του να πιει μια γουλιά καφέ πριν το ανακατέψει καλά-καλά!

Σκεφτόμουν καθώς ανακάτευα το φραπέ ότι στα παλιά ωραία χρόνια ονόμαζαν τα καφενεία τους στα χωριά και με το επίθετό τους. Για παράδειγμα καφενείο «Ο Κολόκας» ή «Ο Ποντικίδης» ή «Ο Κουτσόφτας». Ο Βάκης διέκοψε τις σκέψεις μου αρχίζοντας την κουβέντα και πάλι πρώτος (τον εμπνέει φαίνεται η θέα της θάλασσας):

-          Αποδιοπομπαίος τράγος ο Κετσμπάγια!

-          Πάντοτε πρέπει να πληρώσει κάποιος για να γλυτώσουν οι άλλοι!

Θα συνεχίζαμε τη «φουρμπολογία» με ύφος «χιλίων ειδικών» αλλά προσέγγισαν το τραπέζι μας δύο άγνωστοι. Ο ένας άφησε με ύφος παναγίας περιστοιχισμένης με αγγέλους δυο καρτούλες με τη φωτογραφία του, ένα τετραγωνάκι «τικαρισμένο» και με ένα αριθμό δίπλα και από κάτω έγραφε «είμαι ένας από σας»!

Ήταν υποψήφιος βουλευτής και έκανε προεκλογική εκστρατεία. Ο άλλος που τον συνόδευε όπως φάνηκε από την κουβέντα, είναι «παράγοντας» της περιοχής. Προσπάθησαν να πιάσουν κουβέντα για την επικαιρότητα, την οικονομία και το Κυπριακό αλλά σύντομα αντελήφθησαν ότι το έδαφος δεν ήταν πρόσφορο και απομακρύνθηκαν με ευγένεια.

Ο φίλος Βάκης μου είπε τότε:

-          Γιατί δεν του είπες ότι ψηφίζουμε σε άλλη Επαρχία να πάρει και τις κάρτες του να μην ξοδεύεται ο άνθρωπος;

-          Τον άφησα να φύγει ικανοποιημένος τόσο ο ίδιος όσο και ο «παράγοντας» ότι κάνουν προεκλογική εκστρατεία. Τις κάρτες θα τις πάω μαζί μου για ανακύκλωση! Έτσι κι αλλιώς όλα τα διαφημιστικά των υποψηφίων  που βρίσκω στο γραμματοκιβώτιό μου πάνε για ανακύκλωση μαζί με εκείνα των υπεραγορών που διαφημίζουν «δύο συν ένα δωρεάν»!

-          Νομίζω ότι όλος ο κόσμος τα ίδια κάνει.

-          Καλύτερα να έδιναν τα χρήματα στα κοινωνικά παντοπωλεία!

-          Καλή η ιδέα σου!

-          Ήθελα όμως να του πω σχετικά με αυτό που γράφει στην κάρτα του, «είμαι ένας από σας», από πού κι ως πού κύριε; Γιατί μας θίγεις; Εσύ είσαι πολιτικός, δηλαδή άνθρωπος των υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα! Δεν είσαι ένας από μας!

Κ.Α.Χ.

22.4.2016

Μάγκας με ξένα κόλλυβα

ΜΑΓΚΑΣ ΜΕ ΞΕΝΑ ΚΟΛΛΥΒΑ

Με το φίλο μου το Βάκη συμφωνήσαμε να πάμε για καφέ παραθαλάσσια τώρα που στα μέσα της Άνοιξης μύρισε Καλοκαίρι. Διαλέξαμε το Ζύγι και βρεθήκαμε στην καφετέρια Socafe,  παρακαλώ! Μάλιστα, έτσι λέγεται η καφετέρια. Πάνε τα χρόνια τα παλιά που στα μικρά χωριά έβρισκες καφενεία με το όνομα του ιδιοκτήτη (Γιάννης, Γιώργος, Πέτρος) ή με τα τότε μοντέρνα ονόματα «Το τέλειον», «Η απόλαυσις» ή «Η ωραία θέα».

Καθίσαμε λοιπόν εκεί και εγκαινιάσαμε την περίοδο του φραπέ. Στο Socafe δεν υπάρχει πάγκος αυτοεξυπηρέτησης. Παραγγέλλεις το φραπέ σου στην γκαρσόνα και σου το φέρνει στο τραπέζι σου. Πληρώνεις πριν φύγεις και μάλιστα φτηνότερα απ’ ότι στις καφετέριες της Λευκωσίας.

Με τον καφέ πάει το τσιγάρο λένε οι καπνιστές. Ο Βάκης κι εγώ λέμε πως με τον καφέ πάει η κουβέντα. Αυτή τη φορά (βαράτε τις καμπάνες ) ξεκίνησε την κουβέντα ο Βάκης:

-          Είδες το ανθρώπινο πρόσωπο της ΑΗΚ;

-          Προτιμώ το φωτεινό της πρόσωπο ιδιαίτερα όταν μειώνει την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος! Τι εννοείς όμως;

-          Δεν θα αποκόπτει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος κατά την περίοδο του Πάσχα σε όσους δεν πληρώσουν το λογαριασμό τους. Για να κάνει ο λαός Ανάσταση με φώς!

-          Απ’ ότι ξέρω ο λαός κάνει Ανάσταση με το … κερί ή με τη λαμπάδα!

-          Άσε τ’ αστεία! Η ΑΗΚ εφαρμόζει και τιμολογιακή πολιτική, ειδικές ταρίφες για τις ευάλωτες ομάδες πληθυσμού. Χρεώνει την κατανάλωση φτηνότερα.

-          Σοβαρά;

-          Βέβαια, το ανακοίνωσε η εκπρόσωπος τύπου της Αρχής.

-          Και ποιος πληρώνει τελικά;

-          Υπολογίζω η ΑΗΚ από τα κέρδη της! Δεν μας λεν συνέχεια τα κόμματα ότι η Αρχή είναι κερδοφόρος οργανισμός και πρέπει να παραμείνει στα χέρια του κράτους;

-          Αχ καημένε Βάκη! Τη διαφορά την πληρώνει ο κοσμάκης, εσύ κι εγώ! Η ΑΗΚ εφαρμόζει τις ταρίφες της όπως θέλει. Ότι χάνει από τις ευάλωτες ομάδες τα πληρώνουν οι άλλοι.

-          Α, έτσι;

-          Ναι Βάκη. Αυτό είναι το ανθρώπινο πρόσωπο της ΑΗΚ. Μάγκας με ξένα κόλλυβα!  Και πού’ σαι μάθε μέχρι ποια ημερομηνία δεν θα διακόπτουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος να το εκμεταλλευτούμε κι εμείς. Να πληρώσουμε την τελευταία μέρα!

Κ.Α.Χ.

21.4.2016