ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

                                                            ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

                Καθόμουνα στο πρώτο καφέ της οδού Λήδρας και απολάμβανα το πρώτο φετινό φραπέ μου. Χωρίς ζάχαρη με λίγο γάλα. Σ΄αυτό το καφέ που είναι κοντά στην πλατεία Ελευθερίας. Αυτή την πλατεία που όταν είμαστε  ελεύθεροι λεγόταν πλατεία Μεταξά και τώρα που κατέχουν τη μισή Κύπρο οι Τούρκοι, λέγεται Ελευθερίας.

                Περνούσε από εκεί ο φίλος μου ο Βάκης. Μόλις πριν μερικές βδομάδες, όταν γιόρταζε ο άγιος Ιάκωβος έμαθα πως το όνομά του είναι Ιάκωβος. Ιάκωβος, Ιακωβάκης, Βάκης.

Τον φώναξα.

-          Βάκη έλα να πιούμε καφέ.

-          Αν κερνάς έρχομαι!

-          Και το ρωτάς; Κερνάω.

-          Πήγαινα στα κατεχόμενα για καφέ. Εκεί τον βρίσκω στη μισή τιμή!

Κάθισε και παραγγείλαμε ακόμη ένα φραπέ, οπότε τον άκουσα να μονολογεί. «Αν  ήμουν Υπουργός…»

-          Τι  λες φίλε μου; Μέχρι την τελευταία φορά που βρεθήκαμε σιγοτραγουδούσες το «Αν ήμουν πλούσιος …»

-          Αν ήμουν Υπουργός θα υπέβαλλα την παραίτησή μου!

-          Γιατί να θέλεις να είσαι Υπουργός και να παραιτηθείς;

-          Γιατί το όνομά μου να φιγουράρει ανάμεσα στις 11000 ονομάτων των προσώπων που έβγαλαν χρήματα στο εξωτερικό.

-          Εσύ που βρήκες τα λεφτά για να τα στείλεις στο εξωτερικό;

-          ΄Εστειλα 2500 λίρες Αγγλίας στην κόρη μου στο Εδιμβούργο. Δεν μπορώ να ανεχτώ να φιγουράρει το όνομά μου δίπλα στα ονόματα αυτών που κατέστρεψαν την οικονομία του τόπου.

-          Μην το σκέφτεσαι καθόλου. ΄Εστειλες 2500 λίρες Αγγλίας φοιτητικό συνάλλαγμα. Σιγά τα λάχανα!

-          Δεν είναι έτσι ακριβώς  φίλε μου. Σαν καλός Κύπριος πατριώτης δέχτηκα το κούρεμα αδιαμαρτύρητα. ΄Εχασα τη δουλειά μου και έμεινα άνεργος και πάλι χωρίς διαμαρτυρίες. Η γυναίκα μου έκλεισε το κατάστημα νεοτερισμών που διατηρούσε αφού δεν σταύρωνε πελάτη. Το υποστατικό είναι ιδιόκτητο, προίκα από τον πατέρα της, και εδώ και μήνες μας έμεινε στη βιτρίνα η πινακίδα «ενοικιάζεται».

 Όλα αυτά τα ανέχτηκα και κάνω υπομονή. Αλλά, να φαίνεται το όνομά μου δίπλα από τα ονόματα των μεγαλοαπατεώνων δεν μπορώ να το ανεχτώ! Ενώ αν ήμουν υπουργός θα υπέβαλλα την παραίτησή μου και θα εξιλεωνόμουν στα μάτια του κόσμου ή τουλάχιστο θα έκανα κάτι να μην έχω τύψεις. Τώρα από τι να παραιτηθώ; Από τη μιζέρια που δέρνει τον κόσμο όλο; Από την ανεργία που κάθε τρίτος και τέταρτος συμπολίτης μας είναι στα ίδια και χειρότερα χάλια;

Δεν ήξερα τι να του πω, πώς να αντιδράσω σε όλα αυτά; Το μόνο που είπα μέσα μου είναι ότι υπάρχει λύπη, στεναχώρια, απογοήτευση. Υπάρχει λύση για τα προβλήματα του κόσμου; Υπάρχει φως στην άκρη της σήραγγας;  Αδιέξοδο!

Κ.Α.Χ

30.4.2014

                                                          

Κ.Α.Χ

30.4.2014

Η φυλή ΑΖΟΝΑΟ

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στις 30.5.1980)

Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ

                                                                  Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ

Κάθισε στην πολυθρόνα του. Στη δική του πολυθρόνα. Σ’ αυτή που κάθεται εδώ και σαράντα χρόνια. Με ψηλή πλάτη έτσι που να ακουμπά το κεφάλι και να ξεκουράζεται και με πλαϊνά χέρια στα οποία ακουμπά τα δικά του. Εκεί ξεκουράζεται καθημερινά. Τώρα τελευταία εκεί, τα βράδια ή τα μεσημέρια του καλοκαιριού, παίρνει και κανένα υπνάκο.

Μόλις είχε επιστρέψει από το περίπτερο απ  όπου πήρε την εφημερίδα του. Την ίδια εφημερίδα που διαβάζει εδώ και σαράντα σχεδόν χρόνια.  Από τότε που πήρε τη σύνταξή του, την παίρνει από το περίπτερο της γειτονιάς και την πληρώνει καθημερινά. Παλαιότερα καθώς πήγαινε στο γραφείο του την έπαιρνε καθ’ οδόν  από άλλο περίπτερο. Μάλιστα ο περιπτεράς καραδοκούσε πότε θα περάσει από εκεί με το αυτοκίνητό του και του την έριχνε από το παράθυρο. Τον πλήρωνε κάθε βδομάδα ανελλιπώς.

Κάθισε λοιπόν και δίπλωσε την εφημερίδα στα τέσσερα στην τρίτη σελίδα. Πάντοτε αρχίζει την ανάγνωση της εφημερίδας από την τρίτη σελίδα, από το χρονογράφημα με τον καθημερινό τίτλο «χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία…». Ο καφές του βρισκόταν στο τραπεζάκι δίπλα από την πολυθρόνα. Σκέτος χωρίς καϊμάκι. Τον είχε αφήσει εκεί η γυναίκα του μόλις τον άκουσε να επιστρέφει από το περίπτερο. Τράβηξε μια γουλιά. Πρέπει να είχε κρυώσει αρκετά. ΄Ετσι τον πίνει . Όχι πολύ ζεστό.

-          Μην ρουφάς τον καφέ σου, χριστιανέ μου! Σε ακούει όλη η γειτονιά!

΄Ηταν η φωνή της γυναίκας του από την κουζίνα. Δεν αντέδρασε καθόλου. Δεν απάντησε. Αυτό κάνει εξάλλου τα τελευταία χρόνια. Δεν αντιδρά στις παρατηρήσεις της γυναίκας του. «Η σιωπή είναι χρυσός» σκέφτηκε. «΄Ελα όμως που δεν είναι. Αν ήταν εδώ μέσα θα ήταν όλα χρυσά» συνέχισε στη σκέψη του. Τη διέκοψε όμως και είπε.

                -Χαιρετίσματα από την κυρία Λουκία . Τη συνάντησα στο περίπτερο, πρόσθεσε για να προλάβει την ερώτηση της γυναίκας του που θα ήταν. «Που είδες εσύ την κυρία Λουκία;»

Είχε σχεδόν τελειώσει ανάγνωση του χρονογραφήματος όταν ακούστηκε από μακριά σειρήνα αυτοκινήτου. «Μήπως είναι ασθενοφόρο, Θεός φυλάξοι» σκέφτηκε και συνέχισε την ανάγνωση. «Όχι μάλλον δεν είναι ασθενοφόρο. Τις προάλλες που ήρθε ασθενοφόρο στη γειτονιά για να μεταφέρει τη γριά που έμενε στο τέρμα του δρόμου σε μια μικρή κατοικία στο βάθος του οικοπέδου, η σειρήνα ηχούσε διαφορετικά». Προσπάθησε να συνεχίσει την ανάγνωση του χρονογραφήματος αλλά δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί. ΄Αφησε την εφημερίδα στο πλαϊνό τραπεζάκι και άκουσε με προσοχή τον ήχο της σειρήνας που όλο και πλησίαζε προς το σπίτι του. « Ναι, ναι είναι σειρήνα περιπολικού. Τι να θέλει άραγε ένα περιπολικό στη γειτονιά μας μια ήσυχη περιοχή όπου δεν συμβαίνουν πράγματα;» Σήκωσε ξανά την εφημερίδα του, όμως ήταν αδύνατο να συγκεντρωθεί στο χρονογράφημα. Το περιπολικό όλο και πλησίαζε και ο ήχος της σειρήνας του γινόταν πολύ ενοχλητικός. Του φάνηκε ότι το περιπολικό σταμάτησε έξω από το σπίτι του. Με το που σταμάτησε το περιπολικό σταμάτησε και η σειρήνα. Η γυναίκα του εμφανίστηκε από την κουζίνα κρατώντας μια πετσέτα και σκουπίζοντας τα χέρια της.

-          Δεν ακούς τις σειρήνες, χριστιανέ μου;

-          Τις ακούω, πώς δεν τις ακούω;

-          Και τι κάνεις εκεί; Δεν σηκώνεσαι να δεις τι συμβαίνει έξω από το σπίτι σου;

-          Τι να συμβαίνει; Μέσα στο σπίτι μου όλα καλά είναι!

-          Βγες έξω, πήγαινε να δεις τι γίνεται!

΄Εβγαλε τα γυαλιά του και τα ακούμπησε πάνω στην εφημερίδα. Σηκώθηκε βάζοντας δύναμη με τα χέρια του πάνω στα χερούλια της πολυθρόνας. Κοντοστάθηκε για λίγο και τεντώθηκε. Προχώρησε προς την εξώπορτα και την άνοιξε. Από τα σκαλοπάτια του απέναντι σπιτιού κατέβαιναν δυο αστυνομικοί και στη μέση τους είχαν τον… «Βλέπω καλά;» σκέφτηκε.  Τον απέναντι γείτονά του, το διευθυντή της Τράπεζας. ΄Εκανε μεταβολή και μπήκε μέσα κλείνοντας πίσω του την πόρτα.

-          Τι έγινε, χριστιανέ μου; ΄Αλλαξες χρώμα! Τι συμβαίνει;

-          Συνέλαβαν τον απέναντι γείτονά μας. Το διευθυντή της Τράπεζας!

-          Μα αυτόν τον καλόν άνθρωπο;

-          Καλές… ΄Αρχισε να λέγει και συνέχισε μέσα του «καλές και οι καταθέσεις του κόσμου». ΄Ασε μας ρε γυναίκα με τους καλούς ανθρώπους!

Σωριάστηκε στην πολυθρόνα του. ΄Εβαλε τα γυαλιά του και σήκωσε την εφημερίδα του.

-          ΄Ασε με σε παρακαλώ να τελειώσω τα «χαιρετίσματα στην εξουσία»!

Κ.Α.Χ.

6.3.2014  

                                                               

Konstantinos P. Kavafis Svece

Konstantinos P. Kavafis

Svece

Pred nama su dani buducnosti
kao red upaljenih svecica-
zlatne, tople i drhtave svecice.

Za nama ostaju prosli dani
tuzni red ugasenih sveca;
najblize jos dime
hladne svece, otopljene i iskrivljene.

Ne zelim da ih gledam; njihov izgled me zalosti
i zalosno mi je da se secam njihove prve svetlosti.
Ispred sebe gledam moje upaljene svece.

Ne zelim da se okrenem da ih vidim i da se zastrasim.
Kako se brzo produzava mracni red.
Kako se brzo umnozavaju ugasene svece.

(Preveo sa grckog K.A.Hadjipavlou) 

Konstantinos P. Kavafis Ocekujuci Varvare

Konstantinos P. Kavafis

Ocekujuci Varvare

-Sta ocekujemo sakupljeni u Agori?

Varvari treba da stignu danas.

-Zbog cega u senatu toliki nerad?

-Zbog cega senatori sede i ne donose zakone?

Jer ce danas stici Varvari.

Kakve ce zakone dalje izglasavati senatori?

Varvari ce donositi zakone cim stignu.

-Zbog cega je nas car uranio

i sedi pred glavnom kapijom

na postolu velicastven noseci krunu?

Jer ce danas stici Varvari

I car ocekuje da primi

njihovu vodju. Cak je spremio

povelju da mu uruci. U njoj

je za njega napisano mnogo hvala I zvanja.

-Zbog cega su se oba nasa konzula I pretora danas pojavila

U crvenim I ukrasenim togama?

Zbog cega nose narukvice sa toliko ametistima

i prstenje sa sjajnimi blistavim smaragdima?

Zbog cega danas drze dragocene stabove

izvanredno urezanim srebrom I zlatom?

Jer ce danas stici Varvari

i ovakvim stvarima se odusevljavaju Varvari.

-Zbog cega vesti govornici ne dolaze kao uvek

da drze govore, da kazu svoje retorije?

Jer ce danas stici Varvari

i oni se dosadjuju recitoscu I zvznicnim govorima.

-Zbog cega se odjednom nastalata uznemirenost

i zbrka. Kako se lica postala ukocena.

Zbog cega se tako brzo prazne trgovi I ulice

i svi se kuci vracaju zamisljeni toliko?

Jer se smracilo i Varvari jos nisu dosli.

I neki su stigli sa granice

i javili su da Varvara vise nema.

I sta cemo mi sada bez Varvara.

Ovi ljudi su bili bar nekakvo resenje.

(Preveo sa grckog K.A.Hadjipavlou)

Konstantinos P. Kavafis Isao sam

Konstantinos P. Kavafis

Isao sam

Nisam se obavezao. Potpuno sam se opustio i isao-
u uzivanja stvarna u pola
i u pola kovitlana u mojoj masti.
Isao sam u ostavljene noci.
I popio jako vino
sto piju junaci pozude.

(Preveo sa grcok K.A.Hadjipavlou)

Konstantinos P. Kavafis Monotonija

Konstantinos P. Kavafis

Monotonija

Iza jednog jednolicnog dana drugi
jednolicni neizmenjeni dolazi. Desice se
iste stvari desice se ponovo-
isti trenutci nam dolaze i napustaju nas.

Mesec prolazi i donosi drugi mesec.
Ono sto dolazi lako se predvidja.
To su one jucerasnje, one dosadne stvari.
I tako sutrasnjica vise ne lici na sutrasnjicu.

(Preveo sa grckog K.A.Hadjipavlou)